سفیر انگلیس (همان که در برکناری امیرکبیر دست داشت) تصور میکرد میتواند از راه مذهب به مردم ایران نزدیک شود. با این اندیشه روزی را برای پخش غذای رایگان و اطعام فقرا تعیین نمود و بزرگترین دیگها و بیشترین غذا را تهیه کرد. درب سفارت انگلیس مکان این تدارک و نمایش خندهدار بود. در این روز جمعیتی بسیار زیاد از مردم با دیگ به درب سفارت هجوم آوردند تا هر چه میتوانند غذا ببرند. هجوم چنان بینظم و مغولوار بود که درب سفارت کنده شد و سربازان انگلیسی را وادار به شلیک هوایی و درگیری با مردم گرسنه کرد.