نوای ناشنوایان
چهارم آذر ۱۳۴۵ یعنی ۵۴ سال پیش در چنین روزی جبار باغچه‌بان در تهران درگذشت. می‌گفت: «من یک مسافرم. وقتم تنگ است و کارهایم بسیار.»
میرزا جبار عسگرزاده باغچه‌بان در ایروان ارمنستان زاده شد.
پدرش معمار بود: «تحصیلات من با اصول قدیمی و در مساجد بود. در ۱۵ سالگی با مختصر سوادی که داشتم، مجبور به ترک تحصیل شدم. گذران زندگی‌ام از طریق اشتغال به حرفه پدرم بود. طرز تربیت مادرم ملایم و مهرآمیز بود و من آن را مفیدتر از روش پدرم می‌دانستم.»
با وجود تنگدستی و کمبود زمان آنقدر می‌خواند و می‌آموخت که پنهانی آموزگار دختران محل شد.
عکس، باغچه بان در حال تدریس
@designmanufacturing
چهارم آذر ۱۳۴۵ یعنی ۵۴ سال پیش در چنین روزی جبار باغچه‌بان در تهران درگذشت. می‌گفت: «من یک مسافرم. وقتم تنگ است و کارهایم بسیار.»
میرزا جبار عسگرزاده باغچه‌بان در ایروان ارمنستان زاده شد.
پدرش معمار بود: «تحصیلات من با اصول قدیمی و در مساجد بود. در ۱۵ سالگی با مختصر سوادی که داشتم، مجبور به ترک تحصیل شدم. گذران زندگی‌ام از طریق اشتغال به حرفه پدرم بود. طرز تربیت مادرم ملایم و مهرآمیز بود و من آن را مفیدتر از روش پدرم می‌دانستم.»
با وجود تنگدستی و کمبود زمان آنقدر می‌خواند و می‌آموخت که پنهانی آموزگار دختران محل شد.
عکس، باغچه بان در حال تدریس
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment