⭕️ کارزار تحریم انتخابات، آخرین راه مبارزه مدنی با استبداد مطلقه فقیه در ایران
📌 در طول یک سال گذشته کارزارهایی همچون «نه به جمهوری اسلامی»، بارها به صورت گسترده در ادبیات سیاسی مردم ایران تکرار شده است
♦️زمان برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران نزدیک است و می‌توان به صراحت گفت که در سه دهه گذشته، فضای جامعه در هیچ دوره‌ای تا این اندازه نسبت به این رویداد سیاسی بی‌رغبت نبوده است.
وقایع تلخ سال‌های اخیر که به کشته شدن و حبس و شکنجه تعداد زیادی از شهروندان ایرانی منجر شد، وضعیت بغرنج اقتصادی، تلاش علنی حاکمیت برای یکپارچه کردن قدرت در تمام ساختارها و فساد اقتصادی و سیاسی سیستماتیک درون حکومت، شرایطی را شکل داده است که در آن، مردم به بهبود اوضاع از طریق مشارکت در تغییر سرنوشت خود از طریق صندوق رأی و شرکت در انتخابات، امیدی ندارند.
مسیرهای اعتراض مدنی به اوضاع موجود نیز به شدیدترین شکل ممکن بسته شده و شورای نگهبان چنان حلقه خودی‌های نظام را تنگ کرده است که حتی بخش بزرگی از چهره‌های وفادار داخل نظام هم از این دایره بیرون افتاده‌اند.
بازداشت صدها فعال اجتماعی و مدنی اقلیت‌های قومی سراسر کشور در دو سال گذشته، صدور احکام زندان طولانی‌مدت برای فعالان سیاسی، کارگری، زنان، نویسندگان و روشنفکران، صدور احکام اعدام و گرفتن اعتراف‌های اجباری و انفعال و ناکارآمدی نهادهای اجتماعی و مدنی حافظ منافع و حقوق مردم، باعث شده است تا جامعه برای مقابله با وضع موجود و اعتراض به آن، به دنبال راهی جدید باشد؛ یکی از این راه‌ها، «رأی ندادن» به‌عنوان روشی برای با چالش مواجه کردن مشروعیت نظام جمهوری اسلامی است.
در طول یک سال گذشته کارزارهایی همچون «نه به جمهوری اسلامی»، «رأی بی رأی» و «رأی نمی‌دهم» بارها به صورت گسترده در ادبیات سیاسی مردم ایران تکرار شده است و همه آن‌ها در مجموع این هدف را دنبال کرده‌اند: تحریم انتخابات، مشارکت نکردن در تائید چهره‌های فرمایشی نظام و پشت کردن به جریانی که مجری «انتصابات» نظام اسلامی به نام انتخابات مردمی.
حالا در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سیزدهم، ۲۳۱ کنشگر مدنی و سیاسی ایران در نامه‌ای تحریم انتخابات و برکناری علی خامنه‌ای را به عنوان آخرین مسیر مدنی برای حل مشکلات فعلی کشور دانسته‌اند. این نامه در شرایطی منتشر شده است که اکثر افراد امضاکننده یک نامه مشابه، در ماه‌های قبل بازداشت شده‌اند و زیر شدیدترین فشار و شکنجه در زندان هستند.
امضاکنندگان این نامه خواسته خود را چنین ذکر کرده‌اند: «هم‌آوا برای بایکوت انتخابات خرداد ۱۴۰۰ و گذر خشونت‌پرهیز از جمهوری اسلامی به حکومت مردم، به وسیله مردم و برای مردم.»
امضاکنندگان این نامه، به صراحت برکناری رهبر جمهوری اسلامی ایران را خواستار شده و گفته‌اند: «جهان امروز، از اعتراضات گسترده مردمی در ۴۲ سال گذشته که به شدت سرکوب شد؛ به‌ویژه در ۱۲ سال اخیر از خیزش خرداد ۱۳۸۸، دی‌ماه ۹۶ و آبان ۹۸ تا به امروز، شاهد اراده «ما» مردم ایران در مخالفت با نظام دزدسالار دین‌مدار جمهوری اسلامی (ولایت‌فقیه- علی خامنه‌ای و قانون اساسی وی) و آرمان ما برای دستیابی به قانون اساسی دموکراتیک و جهان‌گرا بوده است.»
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
📌 در طول یک سال گذشته کارزارهایی همچون «نه به جمهوری اسلامی»، بارها به صورت گسترده در ادبیات سیاسی مردم ایران تکرار شده است
♦️زمان برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران نزدیک است و می‌توان به صراحت گفت که در سه دهه گذشته، فضای جامعه در هیچ دوره‌ای تا این اندازه نسبت به این رویداد سیاسی بی‌رغبت نبوده است.
وقایع تلخ سال‌های اخیر که به کشته شدن و حبس و شکنجه تعداد زیادی از شهروندان ایرانی منجر شد، وضعیت بغرنج اقتصادی، تلاش علنی حاکمیت برای یکپارچه کردن قدرت در تمام ساختارها و فساد اقتصادی و سیاسی سیستماتیک درون حکومت، شرایطی را شکل داده است که در آن، مردم به بهبود اوضاع از طریق مشارکت در تغییر سرنوشت خود از طریق صندوق رأی و شرکت در انتخابات، امیدی ندارند.
مسیرهای اعتراض مدنی به اوضاع موجود نیز به شدیدترین شکل ممکن بسته شده و شورای نگهبان چنان حلقه خودی‌های نظام را تنگ کرده است که حتی بخش بزرگی از چهره‌های وفادار داخل نظام هم از این دایره بیرون افتاده‌اند.
بازداشت صدها فعال اجتماعی و مدنی اقلیت‌های قومی سراسر کشور در دو سال گذشته، صدور احکام زندان طولانی‌مدت برای فعالان سیاسی، کارگری، زنان، نویسندگان و روشنفکران، صدور احکام اعدام و گرفتن اعتراف‌های اجباری و انفعال و ناکارآمدی نهادهای اجتماعی و مدنی حافظ منافع و حقوق مردم، باعث شده است تا جامعه برای مقابله با وضع موجود و اعتراض به آن، به دنبال راهی جدید باشد؛ یکی از این راه‌ها، «رأی ندادن» به‌عنوان روشی برای با چالش مواجه کردن مشروعیت نظام جمهوری اسلامی است.
در طول یک سال گذشته کارزارهایی همچون «نه به جمهوری اسلامی»، «رأی بی رأی» و «رأی نمی‌دهم» بارها به صورت گسترده در ادبیات سیاسی مردم ایران تکرار شده است و همه آن‌ها در مجموع این هدف را دنبال کرده‌اند: تحریم انتخابات، مشارکت نکردن در تائید چهره‌های فرمایشی نظام و پشت کردن به جریانی که مجری «انتصابات» نظام اسلامی به نام انتخابات مردمی.
حالا در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سیزدهم، ۲۳۱ کنشگر مدنی و سیاسی ایران در نامه‌ای تحریم انتخابات و برکناری علی خامنه‌ای را به عنوان آخرین مسیر مدنی برای حل مشکلات فعلی کشور دانسته‌اند. این نامه در شرایطی منتشر شده است که اکثر افراد امضاکننده یک نامه مشابه، در ماه‌های قبل بازداشت شده‌اند و زیر شدیدترین فشار و شکنجه در زندان هستند.
امضاکنندگان این نامه خواسته خود را چنین ذکر کرده‌اند: «هم‌آوا برای بایکوت انتخابات خرداد ۱۴۰۰ و گذر خشونت‌پرهیز از جمهوری اسلامی به حکومت مردم، به وسیله مردم و برای مردم.»
امضاکنندگان این نامه، به صراحت برکناری رهبر جمهوری اسلامی ایران را خواستار شده و گفته‌اند: «جهان امروز، از اعتراضات گسترده مردمی در ۴۲ سال گذشته که به شدت سرکوب شد؛ به‌ویژه در ۱۲ سال اخیر از خیزش خرداد ۱۳۸۸، دی‌ماه ۹۶ و آبان ۹۸ تا به امروز، شاهد اراده «ما» مردم ایران در مخالفت با نظام دزدسالار دین‌مدار جمهوری اسلامی (ولایت‌فقیه- علی خامنه‌ای و قانون اساسی وی) و آرمان ما برای دستیابی به قانون اساسی دموکراتیک و جهان‌گرا بوده است.»
ادامه مطلب...
🖌 داریوش معمار
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment