به جای کم می‌شود نوشت مختصر.

بیشتر خاموشی گزین، و فقط وقتی باید، سخن بگو، آن هم کوتاه.

هر دو خوب است و باز هم هیچ‌یک مناسب سلیقه‌ی من نیست. من اگر باشم می‌گویم:
خاموش باش تا آنجا که می‌توانی، و تنها به حکم ضرورت سخن بگو، آن هم به‌اختصار

به‌ویژه با توجه به تفاوت میان
keep silent
و
Keep silence.

زبان‌کشیده به کنجی نشسته صم بکم/به از کسی که نباشد زبانش اندر حکم (سعدی)

سخن مختصر بران به گاه ضرورت

زبان درکش تا توانی؛ و گر گویی به‌ناچار، اندکی گوی۰

به گمانم با عنایت در یک ترجمه « سکوت » آمده است و در دیگری ، « خاموش» و به نظر من ، منظور نظر اپیکور خاموشی گزیدن بوده تا سکوت پیشه کردن

بیشتر خاموش باش و اگر سخنی پیش‌آمد به وقت نیاز، اندک بگوی
به خاموشی در آ که گر به سخن بایدت، اندک گوی

/کم گوی و گزیده گوی چون دُر
تا ز اندک تو جهان شود پر