✅ ما در بسیاری از حیطه های زندگیمان هیچگاه به قدری حرفهای نمیشویم که در نظراتمان تردید کنیم یا بدانیم چه چیزهایی را نمیدانیم. ما فقط در حدی اطلاعات داریم که نسبت به اظهاراتمان مطمئن باشیم و متوجه نمیشویم که به قله کوه حماقت رسیدهایم، بدون آنکه از سمت دیگر آن پایین برویم!
🔺با کسب کمی تجربه، مقداری از تواضع خود را از دست میدهیم و به پیشرفت سریعمان افتخار میکنیم و این باعث میشود احساس تبحر کاذب داشته باشیم. این احساس نقطه شروع چرخه اعتماد به نفس کاذب است؛ چرخه ای که باعث میشود در چیزهایی که میدانیم تردید نکنیم. ما در حباب تصورات اشتباه تازهکاران گیر میافتیم؛ جایی که از جهل خود بیاطلاع هستیم.
🔺وقتی اطمینان داریم چیزی را میدانیم، دیگر دلیلی نمیبینیم که به دنبال اشتباهات و شکافهای درون اطلاعاتمان بگردیم، چه برسد به اینکه اشتباهات را اصلاح کنیم. این همان مشکلی است که باعث میشود افراد، دانش خود را زیادی دست بالا بگیرند و در حوزههایی که اطلاعات ندارند اظهارنظر کنند.