🗯 چندی پیش سید محمد خاتمی مثل همیشه از مردم خواست تا در انتخابات آینده شرکت کنن. همونطوری که میدونیم، خیلی از افراد و گروهها توی فضای مجازی به این سخنان خاتمی واکنش منفی نشون دادن و حرف از این زدن که دیگه خریدار چنین پیامهایی نیستن.
بعضی از دوستان حزباللهیتر من، این واکنش منفی افراد رو نشونهای از بیاعتبار شدن خاتمی و در نتیجۀ اون اصلاحات در عرصۀ سیاسی میدونن و تبعاً از این قضیه ناراحت نیستن. اونا میگن خاتمی دیگه اون اعتبار سال 94 و 96 رو نداره که با "تَکرار"، مردم رو بتونه به سمت کاندیدای موردنظر خودش جلب کنه.
اما من از زاویۀ دیگهای به این قضیه نگاه میکنم: از زاویۀ میزان امید. سال 94 و 96 افراد به ندای خاتمی لبیک گفتن، چون به صندوقهای رأی امید داشتن، به اصلاحات از طریق گفتگو امید داشتن، به تغییرات نرم امید داشتن؛ و در یه جمله «امید داشتن».
واکنش منفی امروز افراد هم نشونۀ اینه که تمام امیدهای بالا براشون از بین رفته؛ و این خطرناکه. ناامیدی شهروندان به دوتا نتیجه میتونه ختم شه: یا اونا رو به سمت بیتفاوتی و کرختی نسبت به آیندۀ کشور سوق میده؛ یا به سمت خیابون!
@philosophycafe