به نظرتان آیا در عراق هم عده‌ای پیدا می‌شوند که قیام مردم آن سرزمین را کار علم‌الهدی بدانند؟ آیا آنها هم جلایی‌پورِ اصلاح‌طلبی خواهند داشت که معترضان را کرکس سرنگونی‌طلب بنامد یا سید عباشکلاتیِ خندانی که خواستار برخورد محکم با آنان شود؟ آیا در عراق هم زندانیان سیاسیِ هزینه‌داده‌ای چون مهدیه گلرو و صبا آذرپیک هستند که بر مرگ کشته‌شدگان این قیام قهقهه بزنند؟ ارزشی‌های جان‌نثارِ قدرتی برخواهند خواست که در راه رضای خدا از ظالمان حمایت کنند و باتوم بر سر مستضعفان و ستمدیدگان بکوبند؟

پرسش‌هایی که از ذهنم عبور می‌کنند و همه به این پاسخ می‌انجامند که ما به خودمان باخته‌ایم.

_____
@ajibzad