«این آواز ترکی را از مادرم یاد‌گرفتم . وقتی دهه شصت، چهار عضو خانواده اش زیر حکم اعدام و زندان و البته شکنجه بودند، مادرم با حزنی می خواند که قلبم می گرفت. وقتی پس از سالها، نوبت زندان من رسید، دیگر طاقت مادرم بریده بود. مادرم در زمان زندان من ، با دلتنگی این آواز ترکی را اینبار برای فرزندش خوانده بود . بغض کرده بود و نتوانسته بود تا آخر بخواند‌ و فیلم ناتمام مانده بود.
هر بار این آواز را برای مادر کتابدار عزیز خواندم ، همراهیم کرده، مضمونش حال دل مادرهاست.
سروده می گوید قناری زیبای من که یک عمر زحمتش را کشیدم ، پر کشید و از این قفس پرید و رفت . قناری من قفس طلایی را شکست و آزادی را به این قفس طلایی ترجیح داد و به انسان این پیام را داد که هوس از سر بیرو‌ن کن و پرواز و آزادی را برگزین. حال من ماندم و این قفس بی پرنده ام. این آواز در میان خانواده های اعدامی و زندانی سیاسی ترک زبان خوانده میشد. هر بار مادر کتابدار عزیزم را ببینم می گوید گوزل قناری را بخوانیم؟ #زنده باد دادخواهی»

متن و ویدئو از اینستاگرام نرگس محمدی

@Tavaana_TavaanaTech