☑️در طول تاریخ، فلاسفه و متفکران، تعاریف مختلفی از فلسفه ارائه کرده‌اند.

برخی از این تعاریف فلسفه:

🔘ابن سینا: فلسفه، آگاهی بر حقایق تمام اشیا است، به قدری که برای انسان ممکن است بر آن‌ها آگاهی یابد.


🔘جرجانی: فلسفه عبارت است از شبیه شدن به خدا به اندازه توان انسان و برای تحصیل سعادت ابدی.


🔘ارسطو: فلسفه، علم به موجودات است از آن جنبه که وجود دارند


🔘فیثاغورس: فلسفه یعنی دوستداری دانایی


🔘افلاطون: فلسفه، لذتی گرامی است.
(تاریخ فلسفه ویل دورانت، صفحه۱)
خاستگاه فلسفه، حیرت در برابر جهان است.
فیلسوف به کسی اطلاق می‌شود که در پی شناسایی امور ازلی و حقایق اشیا و علم به علل و مبادی آن‌ها است.


🔵سیسرون: فلسفه عبارت است از علم پیدا کردن به شریف‌ترین امور و توانایی استفاده از آن به هر وسیله‌ای که ممکن شود.
ای فلسفه! تو زندگانی ما را می‌گردانی؛ تو دوست فضیلت و دشمن رذیلت هستی؛ اگر تو نبودی، ما چه بودیم؟ و زنگی ما چگونه می‌گذشت؟


🔵توماس هابز: فلسفه، علم به روابط علی و معلولی میان اشیا است.


🔵کریستین وولف: فلسفه، علم بر موجودات ممکن است، یعنی بر هر چه ممکن است، بالفعل حالت تحقق پیدا کند.


🔵فیشته: فلسفه، علم علم یا علم معرفت است.
(مقدمه‌ای بر فلسفه، صفحه ۱۲)

🔘هگل: فلسفه، بحث در امر مطلق است


🔘اوبروگ: فلسفه،‌ علم به مبادی و اصول است.


🔘هربارت: فلسفه،‌ تحلیل معانی عقلی است


🔵وونت: کار اساسی فلسفه متحد ساختن تمام معرفت‌هایی است که از راه علوم مختلف بدست می‌آید، تا به این ترتیب مجموعه واحد و پیوسته‌ای ایجاد گردد.


🔵پولسن: فلسفه مجموعه معرفت‌هاست که انتظام علمی پیدا کرده‌اند

🔘ثورو: برای فیلسوف شدن، داشتن افکار باریک و حتی تاسیس مکتب خاص، کافی نیست، تنها کافی است که حکمت را دوست داشته و بر طبق احکام آن زندگی ساده و شرافتمندانه و اطمینان بخش داشته باشیم.


🔘کانت: فلسفه، شناسایی عقلانیی است که از راه مفاهیم حاصل شده باشد
@cafe_andishe95