" مرثیه ای بر نسل آینده"!!
✍مهندس ناصر خلقی
نمی دانم در وانفسای تغییر و تحولات سترگ اقتصادی ،اجتماعی و سیاسی فعلی ایران و منطقه آیا اجازه دارم در مورد یکی از دردناکترین مقوله هایی که بی تردید فرزندان ما با آن شاید حتی فرصت دست و پنجه نرم کردن هم نداشته باشند و آن مقوله " از میان رفتن منابع آب این مرزو بوم" است سخنی برانم!؟ افق آینده منابع طبیعی ایران به ویژه مشکل آب در ایران را بسیار ناپیدا و مبهم می دانم. اساسا مدیریت کلان منابع ایران علیرغم تبلیغات و پروپاگانداهای فراوان که در فضای رسانه ای دارد دارای برنامه مدونی برای ترسیم وضعیت آتی آب ایران نیست. در تلاطم و کشاکش اظهار نظرهای مختلف مسئولین، بنده هیچ برنامه دراز مدتی را که در آن بتوان نه برای ۵۰ سال آینده که حداقل برای ۲۵ سال پیش رو شمایی از وضعیت کمی و کیفی منابع آبهای سطحی و زیرزمینی را ترسیم نماید نمی توانم پیدا کنم.آیا به استناد شعار توخالی " اولویت ما تامین آب شرب فعلی مردم است" و یا "اولویت تامین آب بخش کشاورزی و صنعت است" می توان صورت مسئله مشخص نمودن چهارچوبهای وضعیت آینده آب برای نسل و نسل های آینده را مخدوش نمود و یا فراموش کرد!؟.بگذارید اندکی مسئله را از دیدگاه وزارت نیرو نیز مورد بررسی قرار دهم. وزارت نیرو متولی تامین و انتقال آب و تامین انرژی برای مردم است و شرکتهای آب منطقه ای بنا به آن وظیفه ای که به آنها واگذار شده است متولی تامین آب هستند. آنها قاعدتا مجبورند آب را تامین نمایند ودر اختیار مصرف کننده روستایی و شهری قرار بدهند. خوب فکر نمی کنم کسی و یا متخصصی دراین مورد مخالفتی داشته باشد ولی در واقع مخالفت اساسی بر سر این است که نمی توان تحت شعار مقدس تامین آب به هر طریق و نادیده گرفتن سهم و حق مسلم نسل آینده برای ادامه زندگی این شعار را محقق ساخت. بزودی منابع آب زیرزمینی کشور و متناسب با توان طبیعی هردشت در دوره های زمانی مختلف نابود خواهند شد. بهره برداری لجام گسیخته از این منابع چه بصورت چاههای مجاز که صفت مجاز بودن آنها بنا به دهها دلیل هیدروژئولوژیکی و بیلان منابع آب همواره زیر سئوال است و چه چاههای غیر مجاز که سیاستهای مصرف گرایانه الگوی اقتصاد سیاسی حفر آنها را غیر مستقیم دیکته کرده است جایی برای ترمیم،احیا و متعادل کردن آن باقی نمی گذارد. آیا وزارت نیرو ، جهاد کشاورزی و دیگران امید به بارندگی های خدادادی دارند؟ کدام دستگاه مسئول در این کشور تاکنون بطور جدی و علمی نقش تغییرات اقلیمی را در پروژه های رنگارنگ خود مد نظر قرار داده است؟ آیا تجزیه و تحلیل اینکه ما در اثر این تغییرات جهانی و منطقه ای حتما دارای پراکندگی مکانی و زمانی در بارش های سرزمین خود خواهیم بود تا این حد مشکل است؟ آیا عدم اعلام هندسه آبخوانها و سنگ کف در آنها از طرف وزارت نیرو برای مشخص نمودن مابقی آب غیرقابل تجدید ما خیلی مشکل تر و پیچیده تر از انتقال آب بسیار گران قیمت آب از دریای عمان و خلیج فارس به درون فلات مرکزی ایران بفاصله ۱۵۰۰ کیلومتر است!؟ آیا تاکنون وزارت نیرو جهاد کشاورزی و صمت و غیره بطور جدی در مورد دورنمای آینده آب ایران مطالعه،تحقیق و سپس یک برنامه مدون و نقشه راهی ارائه داده اند؟ با توجه به اینکه "آب" یکی از مهمترین ارکان محیط زیست است و بنده با توضیحاتی که دادم یک برنامه ریزیی سیستماتیک و مدون در مورد آینده مشاهده نمی کنم و زوال این ماده حیاتی را ازهم اکنون مشاهده می نمایم معتقدم نسل آینده ایران امکان ادامه حیاتی طبیعی را دراین مرزو بوم نخواهد داشت.
کانال آب
@water_bio
🆔@ruralwomenissues
✍مهندس ناصر خلقی
نمی دانم در وانفسای تغییر و تحولات سترگ اقتصادی ،اجتماعی و سیاسی فعلی ایران و منطقه آیا اجازه دارم در مورد یکی از دردناکترین مقوله هایی که بی تردید فرزندان ما با آن شاید حتی فرصت دست و پنجه نرم کردن هم نداشته باشند و آن مقوله " از میان رفتن منابع آب این مرزو بوم" است سخنی برانم!؟ افق آینده منابع طبیعی ایران به ویژه مشکل آب در ایران را بسیار ناپیدا و مبهم می دانم. اساسا مدیریت کلان منابع ایران علیرغم تبلیغات و پروپاگانداهای فراوان که در فضای رسانه ای دارد دارای برنامه مدونی برای ترسیم وضعیت آتی آب ایران نیست. در تلاطم و کشاکش اظهار نظرهای مختلف مسئولین، بنده هیچ برنامه دراز مدتی را که در آن بتوان نه برای ۵۰ سال آینده که حداقل برای ۲۵ سال پیش رو شمایی از وضعیت کمی و کیفی منابع آبهای سطحی و زیرزمینی را ترسیم نماید نمی توانم پیدا کنم.آیا به استناد شعار توخالی " اولویت ما تامین آب شرب فعلی مردم است" و یا "اولویت تامین آب بخش کشاورزی و صنعت است" می توان صورت مسئله مشخص نمودن چهارچوبهای وضعیت آینده آب برای نسل و نسل های آینده را مخدوش نمود و یا فراموش کرد!؟.بگذارید اندکی مسئله را از دیدگاه وزارت نیرو نیز مورد بررسی قرار دهم. وزارت نیرو متولی تامین و انتقال آب و تامین انرژی برای مردم است و شرکتهای آب منطقه ای بنا به آن وظیفه ای که به آنها واگذار شده است متولی تامین آب هستند. آنها قاعدتا مجبورند آب را تامین نمایند ودر اختیار مصرف کننده روستایی و شهری قرار بدهند. خوب فکر نمی کنم کسی و یا متخصصی دراین مورد مخالفتی داشته باشد ولی در واقع مخالفت اساسی بر سر این است که نمی توان تحت شعار مقدس تامین آب به هر طریق و نادیده گرفتن سهم و حق مسلم نسل آینده برای ادامه زندگی این شعار را محقق ساخت. بزودی منابع آب زیرزمینی کشور و متناسب با توان طبیعی هردشت در دوره های زمانی مختلف نابود خواهند شد. بهره برداری لجام گسیخته از این منابع چه بصورت چاههای مجاز که صفت مجاز بودن آنها بنا به دهها دلیل هیدروژئولوژیکی و بیلان منابع آب همواره زیر سئوال است و چه چاههای غیر مجاز که سیاستهای مصرف گرایانه الگوی اقتصاد سیاسی حفر آنها را غیر مستقیم دیکته کرده است جایی برای ترمیم،احیا و متعادل کردن آن باقی نمی گذارد. آیا وزارت نیرو ، جهاد کشاورزی و دیگران امید به بارندگی های خدادادی دارند؟ کدام دستگاه مسئول در این کشور تاکنون بطور جدی و علمی نقش تغییرات اقلیمی را در پروژه های رنگارنگ خود مد نظر قرار داده است؟ آیا تجزیه و تحلیل اینکه ما در اثر این تغییرات جهانی و منطقه ای حتما دارای پراکندگی مکانی و زمانی در بارش های سرزمین خود خواهیم بود تا این حد مشکل است؟ آیا عدم اعلام هندسه آبخوانها و سنگ کف در آنها از طرف وزارت نیرو برای مشخص نمودن مابقی آب غیرقابل تجدید ما خیلی مشکل تر و پیچیده تر از انتقال آب بسیار گران قیمت آب از دریای عمان و خلیج فارس به درون فلات مرکزی ایران بفاصله ۱۵۰۰ کیلومتر است!؟ آیا تاکنون وزارت نیرو جهاد کشاورزی و صمت و غیره بطور جدی در مورد دورنمای آینده آب ایران مطالعه،تحقیق و سپس یک برنامه مدون و نقشه راهی ارائه داده اند؟ با توجه به اینکه "آب" یکی از مهمترین ارکان محیط زیست است و بنده با توضیحاتی که دادم یک برنامه ریزیی سیستماتیک و مدون در مورد آینده مشاهده نمی کنم و زوال این ماده حیاتی را ازهم اکنون مشاهده می نمایم معتقدم نسل آینده ایران امکان ادامه حیاتی طبیعی را دراین مرزو بوم نخواهد داشت.
کانال آب
@water_bio
🆔@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment