فاطمه حیدری، خواهر جاویدنام #جواد_حیدری با انتشار ویدئویی از برادر جاویدنامش، نوشت: برادرم جواد کمی پیش از تولد چهلسالگیاش در مبارزه با جمهوری اسلامی کشته شد. او هم مثل بسیاری از ما مشکلاتی داشت که بیشتر آن ناشی از حکمرانی جنایتکاران و تبهکاران بود. اما مشکلات شخصی هیچوقت او را درمانده نکرد؛ چنان استوار بود که گویی هیچ بازدارندهای وجود ندارد و اتفاقا همین اواخر، زندگی روی خوشتری به اون نشان داده بود…
به شهادت هر کسی که با او همصحبت بوده، هیچچیز به اندازه رنج و درد مردم (بهویژه کودکان کار و زنان آسیبدیده) او را آزرده و رنجور نمیکرد. در برابر رنج آنها غم و اندوه خود را هیچ میانگاشت.
در یکی از مکالماتش با دوستی گفته بود: «مینا (همسرش) بچه دوست داره، اما من میخوام زندگی آینده مینا رو تأمین کنم تا بتونم برم پیِ هدفهام… نمیتونم هر روز این صحنهها رو ببینیم و آسوده باشم…»
جواد از دردمندی جمعی بود که مبارزه را انتخاب کرد، نه از سر درد شخصی! نه از ناامیدی از وضع شخصی (اگر چه هر فریادی علیه ظلم ارزشمند است) اما جواد…