صدیقه وسمقی، مخالف حجاب اجباری و دین‌پژوه منتقد ج. کثیف اسلامی که در زندان اوین به سر می‌برد، از وضعیت یکی از همبندی‌های خود ابراز نگرانی و اعلام کرده است #راحله_راحمی‌پور «مبتلا به تومور مغزی و بیماری‌های دیگر است.»
خانم وسمقی در مطلبی که روز چهارشنبه ۸ فروردین در حساب اینستاگرامی او منتشر شده، حضور راحله راحمی‌پور ۷۲ ساله در بند زنان زندان اوین را «یکی از نشانه‌های آشکار ظلم دستگاه قضائی جمهوری‌اسلامی» توصیف کرده و نوشته است او «دادخواه خون برادر خویش است که در دهه شصت اعدام شد.» به گفته خانم وسمقی، راحله راحمی‌پور «به پنج سال تحمل حبس محکوم شده که تاکنون پنج ماه از آنرا سپری کرده است.» در ادامه پست اینستاگرامی صدیقه وسمقی آمده است: «وقتی او را می‌بینم که رنجور و بیمار در سنی که باید در خانه استراحت کند و به دلیل رنج‌های فراوانِ تحمیل شده از او دلجویی شود، در بند از این سو به آن سو می‌رود و کلافه از سر درد روی تخت دراز می‌کشد، دلم به درد می‌آید.» راحله راحمی‌پور، از دادخواهان اعدام‌های دهه شصت خورشیدی است که پیش از بازداشت و زندان، پیگیر محل دفن برادر خود بود؛ برادری که در سالهای ابتدایی دهه شصت در زندان های رژیم جمهوری اسلامی اعدام شد. راحله راحمی‌پور همچنین از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است درباره سرنوشت برادرزاده خردسالش، گلرو، که آن زمان در زندان بود و پس از آن مفقود شد، شفاف سازی کنند. گلرو سال ۱۳۶۳ پس از بازداشت والدینش در زندان به دنیا آمد، در حالیکه ۱۵ روز بود، برای انجام مراقبت‌های پزشکی از مادرش جدا شد. مقامات بعدها گفتند که او درگذشته است اما گواهی فوت یا محل دفن او را نشان نداده‌اند. دستگاه قضایی ایران همچنین خبر از اعدام حسین، برادر خانم راحمی پور داد اما محل دفن او را نیز مشخص نکرد. حسین راحمی پور سال ۶۲ به همراه همسر باردارش به اتهام عضویت در گروه‌های سیاسی بازداشت شد. بر اساس گزارش‌ها، راحله راحمی‌پور در سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ دستکم دوبار بازداشت و در دادگاه انقلاب به اتهام تبلیغ علیه نظام محاکمه ش.د عفو بین‌الملل همان زمان با صدور بیانیه‌ای از مقامات جمهوری اسلامی ایران خواست آزار و اذیت راحله رحیمی پور را متوقف کنند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خانم وسمقی در مطلبی که روز چهارشنبه ۸ فروردین در حساب اینستاگرامی او منتشر شده، حضور راحله راحمی‌پور ۷۲ ساله در بند زنان زندان اوین را «یکی از نشانه‌های آشکار ظلم دستگاه قضائی جمهوری‌اسلامی» توصیف کرده و نوشته است او «دادخواه خون برادر خویش است که در دهه شصت اعدام شد.» به گفته خانم وسمقی، راحله راحمی‌پور «به پنج سال تحمل حبس محکوم شده که تاکنون پنج ماه از آنرا سپری کرده است.» در ادامه پست اینستاگرامی صدیقه وسمقی آمده است: «وقتی او را می‌بینم که رنجور و بیمار در سنی که باید در خانه استراحت کند و به دلیل رنج‌های فراوانِ تحمیل شده از او دلجویی شود، در بند از این سو به آن سو می‌رود و کلافه از سر درد روی تخت دراز می‌کشد، دلم به درد می‌آید.» راحله راحمی‌پور، از دادخواهان اعدام‌های دهه شصت خورشیدی است که پیش از بازداشت و زندان، پیگیر محل دفن برادر خود بود؛ برادری که در سالهای ابتدایی دهه شصت در زندان های رژیم جمهوری اسلامی اعدام شد. راحله راحمی‌پور همچنین از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است درباره سرنوشت برادرزاده خردسالش، گلرو، که آن زمان در زندان بود و پس از آن مفقود شد، شفاف سازی کنند. گلرو سال ۱۳۶۳ پس از بازداشت والدینش در زندان به دنیا آمد، در حالیکه ۱۵ روز بود، برای انجام مراقبت‌های پزشکی از مادرش جدا شد. مقامات بعدها گفتند که او درگذشته است اما گواهی فوت یا محل دفن او را نشان نداده‌اند. دستگاه قضایی ایران همچنین خبر از اعدام حسین، برادر خانم راحمی پور داد اما محل دفن او را نیز مشخص نکرد. حسین راحمی پور سال ۶۲ به همراه همسر باردارش به اتهام عضویت در گروه‌های سیاسی بازداشت شد. بر اساس گزارش‌ها، راحله راحمی‌پور در سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ دستکم دوبار بازداشت و در دادگاه انقلاب به اتهام تبلیغ علیه نظام محاکمه ش.د عفو بین‌الملل همان زمان با صدور بیانیه‌ای از مقامات جمهوری اسلامی ایران خواست آزار و اذیت راحله رحیمی پور را متوقف کنند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment