MOST PEOPLE ARE familiar with the idea that some of our ordeals come from a mismatch between the source of our passions in evolutionary history and the goals we set for ourselves today. People gorge themselves in anticipation of a famine that never comes, engage in dangerous liaisons that conceive babies they don’t want, and rev up their bodies in response to stressors from which they cannot run away.
What is true for the emotions may also be true for the intellect. Some of our perplexities may come from a mismatch between the purposes for which our cognitive faculties evolved and the purposes to which we put them today. This is obvious enough when it comes to raw data processing. People do not try to multiply six-digit numbers in their heads or remember the phone number of everyone they meet, because they know their minds were not designed for the job. But it is not as obvious when it comes to the way we conceptualize the world. Our minds keep us in touch with aspects of reality—such as objects, animals, and people—that our ancestors dealt with for millions of years. But as science and technology open up new and hidden worlds, our untutored intuitions may find themselves at sea.
اغلب مردم با این ایده آشنایی دارند که برخی پریشانی‌های ما محصول ناسازگاری میان مبدأهای تکاملی اميال ما و مقصدهای امروزی‌شان است. انسان در انتظار قحطی‌ای که هیچگاه فرا نمی‌رسد پُرخوری می‌کند، درگیر روابط جنسی نامشروعی می شود که فرزندان ناخواسته به دنبال دارد، و در پاسخ به فشارهای روانی گریز ناپذیر برانگیخته شود.
آنچه درباره عواطف صدق می‌کند می‌تواند در مورد قوه‌ی تفکر نیز صدق کند. ممکن است برخی از تشویش‌های ما ریشه در ناسازگاری میان اهداف تکاملی قابلیت‌های شناختی ما و کاربرد امروزی‌شان داشته باشد. در مورد پردازش داده‌های خام مسئله بدیهی به نظر می‌رسد: انسان‌ها اصراری ندارند اعداد ۶ رقمی را در هم ضرب کنند، یا شماره تلفن هر کسی را که می‌بینند به خاطر بسپارند، چون می‌دانند مغزهایشان برای این کار طراحی نشده است. اما زمانی که بحث مفهوم‌بندی جهان خارج مطرح می‌شود، مسئله چندان بدیهی به نظر نمی‌رسد. ذهن ما را با جوانبی از واقعیت ـ مانند اشیا، حیوانات، و انسان‌ها مماس نگاه می‌دارد که نیاکان ما میلیون‌ها سال با آنها دست و پنجه نرم کرده‌اند. اما در شرایطی که علم و فن‌آوری از جهان‌های تازه و ناشناخته پرده برمی‌دارد، شهود تربیت نشده‌ی ما خود را در قلمرویی ناشناخته احساس می‌کند.
#لوح_سپید
فصل سیزدهم
✍️استیون پینکر
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
What is true for the emotions may also be true for the intellect. Some of our perplexities may come from a mismatch between the purposes for which our cognitive faculties evolved and the purposes to which we put them today. This is obvious enough when it comes to raw data processing. People do not try to multiply six-digit numbers in their heads or remember the phone number of everyone they meet, because they know their minds were not designed for the job. But it is not as obvious when it comes to the way we conceptualize the world. Our minds keep us in touch with aspects of reality—such as objects, animals, and people—that our ancestors dealt with for millions of years. But as science and technology open up new and hidden worlds, our untutored intuitions may find themselves at sea.
اغلب مردم با این ایده آشنایی دارند که برخی پریشانی‌های ما محصول ناسازگاری میان مبدأهای تکاملی اميال ما و مقصدهای امروزی‌شان است. انسان در انتظار قحطی‌ای که هیچگاه فرا نمی‌رسد پُرخوری می‌کند، درگیر روابط جنسی نامشروعی می شود که فرزندان ناخواسته به دنبال دارد، و در پاسخ به فشارهای روانی گریز ناپذیر برانگیخته شود.
آنچه درباره عواطف صدق می‌کند می‌تواند در مورد قوه‌ی تفکر نیز صدق کند. ممکن است برخی از تشویش‌های ما ریشه در ناسازگاری میان اهداف تکاملی قابلیت‌های شناختی ما و کاربرد امروزی‌شان داشته باشد. در مورد پردازش داده‌های خام مسئله بدیهی به نظر می‌رسد: انسان‌ها اصراری ندارند اعداد ۶ رقمی را در هم ضرب کنند، یا شماره تلفن هر کسی را که می‌بینند به خاطر بسپارند، چون می‌دانند مغزهایشان برای این کار طراحی نشده است. اما زمانی که بحث مفهوم‌بندی جهان خارج مطرح می‌شود، مسئله چندان بدیهی به نظر نمی‌رسد. ذهن ما را با جوانبی از واقعیت ـ مانند اشیا، حیوانات، و انسان‌ها مماس نگاه می‌دارد که نیاکان ما میلیون‌ها سال با آنها دست و پنجه نرم کرده‌اند. اما در شرایطی که علم و فن‌آوری از جهان‌های تازه و ناشناخته پرده برمی‌دارد، شهود تربیت نشده‌ی ما خود را در قلمرویی ناشناخته احساس می‌کند.
#لوح_سپید
فصل سیزدهم
✍️استیون پینکر
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment