▪️ شهر دفاعی

🖋 محتوای متنی و تصویری:‌ Theo Deutinger| معمار و نویسنده
🖋 برگردان و پیوست: محمدفرید مصلح| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران

سالیان سال است که دوران شهرهایی با دیوار و استحکامات به سر آمده. مرزهای دفاعی که روزگاری ما را از دشمنان خارجی در امان نگه می‌داشت، امروزه از اطراف شهرها برچیده شده. اقدامات دفاعی در شهرهای امروزی، اساساً با هدف اثرگذاری بر دشمن داخلی به کار گرفته می‌شود. نمایان‌ترین عناصر دفاعی شهر، در جهت دفاع در برابر حملات تروریستی یا جنایی نیست، بلکه شهروندان معمولی را نشانه گرفته است. «رفتار ناهنجار» اصطلاحی اتهام‌گونه است که استفاده از عناصر دفاعی را توجیه می‌کند. با توجه به اینکه طبق قانون، رفتار ناهنجار جرم نیست، تنها راه مقابله با آن، به‌کارگیری اقدامات پیشگیرانه است. مصداق رفتار ناهنجار صرفاً گرافیتی‌کردن بر روی دیوار نیست، بلکه خوابیدن، نشستن، ایستادن یا راه‌رفتن دسته‌جمعی را هم شامل می‌شود. به بیان دیگر، هر کنشی که در فضای عمومی انجام می‌شود، ناهنجار است. هر تصویری که بروشورهای شرکت‌های ساختمانی از فضای زنده، پویا و پر از زندگی عمومی نشان می‌دهند، ناهنجار است.

این جدالی میان واقعیت‌هاست. برای مثال، عامۀ مردم نمی‌خواهند که در خرید صبحِ روزِ تعطیلشان با مردم بی‌خانمان مواجه شوند؛ اما از سوی دیگر، همین عامۀ مردم به دنبال آن هستند که تصویری از یک شهر آزاد، پذیرا و بدون‌محدودیت باشند.

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/fm9-09-24
http://koubeh.com/fm9

@Koubeh

Comments

Be the first to add a comment