رنج انسانی بی‌دلیل نیست؛ شاید دلیلش معلوم نشده چون سؤال‌های درستی پرسیده نشده، یا به‌اندازه‌ی کافی پیگیری نشده‌اند. من این جواب را نمی‌پذیرم که چون زنان آمریکایی تجملاتی دارند که زنانی از زمان‌ها و مکان‌های دیگر خواب آن را هم ندیده‌اند، پس مشکلی نیست. بخشی از تازگی عجیب این مشکل آن است که در زمره‌ی مشکلات مادی دیرینه‌ی انسان از جمله فقر، بیماری، گرسنگی و سرما در نظر گرفته نمی‌‎شود. زنانی که از این مشکل رنج می‌برند نوعی گرسنگی را احساس می‌کنند که با غذا برطرف نمی‌شود. این [مشکل] در زنانی باقی می‌ماند که شوهران‌شانْ کارورزانِ در تکاپو یا کارمندان قانون، پزشکانی موفق یا وکیل هستند، و هم‌چنین در میان زنان کارگران و مدیران اجرایی دیده می‌شود. کسانی‌‌که‌ ۵ هزار یا ۵۰ هزار دلار در سال درآمد دارند. این مشکل در اثر فقدان مزایای مادی ایجاد نشده است، و ممکن است حتا توسط زنانی که درگیر مشکلاتی بسیار دشوار هم‌چون گرسنگی، فقر یا بیماری هستند نیز احساس نشود. زنانی هم که فکر می‌کنند این مشکل با پول بیش‌تر، یا نقل مکان به محله‌ای بهتر حمل می‌شود، اغلب پی می‌برند که بدتر می‌شود.
#مشکل_بی‌نام‌و‌نشان #بتی_فریدن #نشر_سیفتال