▪️ معماری زمینهگرا؛ آسفالتهای خیابان اندرزگو از طلای سیاه است!
🖋 فائزه خطیبزاده| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
سال گذشته یکی از دوستانم میزبان (host) یک توریست از کرۀ جنوبی شده بود. من یک شب همراه آنها سوار ماشین بودم که دوستم از توریست پرسید آیا دوست دارد با ماشین چرخی بزنیم و خوش بگذرانیم؟ توریست کرهای متوجه منظور دوستم نشد و پرسید: «"به کجا برویم" و خوش بگذرانیم؟» ما توضیح دادیم که قرار نیست به جای خاصی برویم؛ فقط سوار ماشین هستیم و دور میزنیم. وقتی دیدیم او متوجه منظور ما نمیشود، ایدهی «دور-دور» را برای او توضیح دادیم؛ اینکه این یکی از تفریحات جوانان ایرانیاست که بدون مقصد خاصی در خیابانها دور بزنند. توریست کرهای کمی فکر کرد و پرسید: «مگر بنزین لیتری چند است»؟ گفتیم: «هزار تومان؛ یعنی کمتر از یک دلار». با تعجب گفت: «یعنی کمتر از قیمت آب»؟ اینها پرسشهای بسیار مهمیاست. در یک کشور نفتخیز با نفت چگونه برخورد میشود؟ صنعت، اقتصاد و زیردستهای آن همچون شهرسازی و معماری چگونه از این نعمت استفاده میکنند؟
⭕️ ادامۀ مطلب را میتوانید در Instant View یا در وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/fkh6-08-11http://koubeh.com/fkh6@koubeh