«من آن چیزی هستم که به آن می‌گویند خداناباور. به خدا و هیچ دینی ایمان ندارم ولی کشورم را دوست دارم و خواهان سلامت مردم هستم. همین مردمی که به خدا و پیغمبر و امام باور دارند. ولی شما از همین مردم بپرسید چرا من جرئت نمیکنم جایی به اسم خودم بگویم به خدای شما ایمان ندارم، به دین شما ایمان ندارم؟ من در همین فضای مجازی با اسم ناشناس هستم. چون نه دلم میخواهد خودم را سانسور کنم و از آن طرف هم میترسم. میترسم اگر کسی ببیند و عقیده من را بخواند برایم دردسر درست کنند. شما که از رواداری و مدارا میگویید از همین مردم بپرسید جمهوری اسلامی به کنار، شما حاضر هستید مدافع من باشید مقابل متعصبان مذهبی حتی اگر خودتان به مذهب باور دارید؟ شما حاضر هستید حقوق یک آدم خداناباور را محترم بدانید؟ اگر شما به خدا باور دارید، می‌پذیرید که من به عنوان یک خداناباور در همین جامعه زندگی کنم؟»

- متن ارسالی از همراهان

-- پرسش این همراه گرامی برخاسته از درد و دغدغه‌ای بسیار محترم و ژرف است. او از لزوم برتری انسان و انسانیت بر نوع عقیده و باور می‌گوید.اگر شما مذهبی هستید، چه پاسخی به او دارید؟

#آزادی_عقیده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech