#من _فقط_بلدم_کرم_بکشم
نوشته و تصویر: ویل مبیت
ترجمه: معصومه انصاریان
نشر: منظومه خرد (کتاب ماهک)
گروه سنی: +۳
امتیاز کتابستان: پنج از پنج ستاره
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
این کتاب درباره‌ی کرم‌هاست، چون «من فقط بلدم کرم بکشم». وقتی کتاب را باز می‌کنیم در نگاه اول با یک کتاب آموزش شمردن از یک تا ده روبرو می‌شویم که قرار است با آموزش کشیدن کرم های خاکی قرمز کوچولو اتفاق بیفتد.
اما به این سادگی ها هم نیست، ویل مبیت ما را به سفری می برد در سرزمین اعداد، به دنیای شگفت‌انگیز درک مفاهیم، به سرزمین خط‌ها و رنگ‌های ساده که باید یک باشند و یکایک…
#مفاهیم_اصلی
صفر/هیچ
عدد/تک
جمع/ تفریق/ تقسیم
کم/زیاد
تنها/ باهم
#تکنیکهای_کاربردی
جایگری کمیت ها
شمارش عینی
شمارش انتزاعی
نسبیت / مالکیت
قرارداد
یگانگی
کودکان از همان زمانی که کلمات و نام‌ها را یاد می‌گیرند شمردن از یک تا ده را هم آغاز می‌کنند.
با کمک انگشتانشان یک را نشان می‌دهند وقتی دو تا شکلات می‌خواهند دو انگشت را بالا می گیرند؛ یادگیری اعداد یک تا ده به شکل زبانی و محفوظاتی اتفاقی است که در سنین پایین زود رخ می‌دهد اما نویسنده در کنار این مسیر عادی به سراغ مفاهیمی بنیادی می‌رود.
ویل مبیت برخلاف کتابهای تصویری آموزش عدد و شمردن از کرم های خاکی ساده اش استفاده نمی کند تا فقط با افزودن یکایک آنها عدد و تعداد را تفهیمن کند. او در هر صفحه برای هر عدد فقط یک کرم می کشد که داستان خودش را دارد. یعنی کودک تا صفحه آخر هر بار فقط یک نام می شنود ( کرم شماره یک، کرم شماره دو و…) و قصه اش را می شناسد.
ویل مبیت با تکیه بر مفهوم یگانگی اعداد از منظر «وجودی» و جمع پذیری آنها از منظر «ماهیتی» مبتنی بر فلسفه یونان و مصر باستان در کمال سادگی این اصل را نشانمان می‌دهد.
ذکاوت ناب فلسفی نویسنده زمانی هویدا می شود که کتاب را یه «صفر» تقدیم می کند. به جلوه «بود/نبودی» در سلسله ارقام که نمی‌توان به انگشت یا حتا کرم نشاندارش کرد اما هویتی افزونگر و معناساز دارد.
طنز و بامزگی روایتها یک طرف «تمرین کرم کشی» پایان کتاب هم برای خودش جلوه های کنشی و تعاملی جذابی است، تا حدی که خودم ترغیب شدم مداد قرمز بردارم و شروع به ک‍ِرم‌کِشی کنم. کرمهایی که به سختی می‌شود بالا و پایین، سر و ته، احساساتشان را شناخت! نویسنده با همان طنز ناب در پایان کتابش این اثر را (بهترین کتاب این قرن و شاید هم قرن پیش) می نامد و من بسیار از این تعبیر لذت بردم. کم‌تر کتابی می‌بینیم که برای گروه سنی الف باشد با کمترین تعداد کلمه و رنگ و تصویر بتواند از مفاهیم انتزاعی پیچیده سخن بگوید.
امتیاز من به ایده بکر، پرداخت عالی، تصویرگری تکراری اما سیال و کاوشگرانه، کیفیت فنی و رنگ و کاغذ خوب کتاب پنج ستاره درخشان است.
http://iranb4c.com/?p=1461
سحرسلطانی
نوشته و تصویر: ویل مبیت
ترجمه: معصومه انصاریان
نشر: منظومه خرد (کتاب ماهک)
گروه سنی: +۳
امتیاز کتابستان: پنج از پنج ستاره
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
این کتاب درباره‌ی کرم‌هاست، چون «من فقط بلدم کرم بکشم». وقتی کتاب را باز می‌کنیم در نگاه اول با یک کتاب آموزش شمردن از یک تا ده روبرو می‌شویم که قرار است با آموزش کشیدن کرم های خاکی قرمز کوچولو اتفاق بیفتد.
اما به این سادگی ها هم نیست، ویل مبیت ما را به سفری می برد در سرزمین اعداد، به دنیای شگفت‌انگیز درک مفاهیم، به سرزمین خط‌ها و رنگ‌های ساده که باید یک باشند و یکایک…
#مفاهیم_اصلی
صفر/هیچ
عدد/تک
جمع/ تفریق/ تقسیم
کم/زیاد
تنها/ باهم
#تکنیکهای_کاربردی
جایگری کمیت ها
شمارش عینی
شمارش انتزاعی
نسبیت / مالکیت
قرارداد
یگانگی
کودکان از همان زمانی که کلمات و نام‌ها را یاد می‌گیرند شمردن از یک تا ده را هم آغاز می‌کنند.
با کمک انگشتانشان یک را نشان می‌دهند وقتی دو تا شکلات می‌خواهند دو انگشت را بالا می گیرند؛ یادگیری اعداد یک تا ده به شکل زبانی و محفوظاتی اتفاقی است که در سنین پایین زود رخ می‌دهد اما نویسنده در کنار این مسیر عادی به سراغ مفاهیمی بنیادی می‌رود.
ویل مبیت برخلاف کتابهای تصویری آموزش عدد و شمردن از کرم های خاکی ساده اش استفاده نمی کند تا فقط با افزودن یکایک آنها عدد و تعداد را تفهیمن کند. او در هر صفحه برای هر عدد فقط یک کرم می کشد که داستان خودش را دارد. یعنی کودک تا صفحه آخر هر بار فقط یک نام می شنود ( کرم شماره یک، کرم شماره دو و…) و قصه اش را می شناسد.
ویل مبیت با تکیه بر مفهوم یگانگی اعداد از منظر «وجودی» و جمع پذیری آنها از منظر «ماهیتی» مبتنی بر فلسفه یونان و مصر باستان در کمال سادگی این اصل را نشانمان می‌دهد.
ذکاوت ناب فلسفی نویسنده زمانی هویدا می شود که کتاب را یه «صفر» تقدیم می کند. به جلوه «بود/نبودی» در سلسله ارقام که نمی‌توان به انگشت یا حتا کرم نشاندارش کرد اما هویتی افزونگر و معناساز دارد.
طنز و بامزگی روایتها یک طرف «تمرین کرم کشی» پایان کتاب هم برای خودش جلوه های کنشی و تعاملی جذابی است، تا حدی که خودم ترغیب شدم مداد قرمز بردارم و شروع به ک‍ِرم‌کِشی کنم. کرمهایی که به سختی می‌شود بالا و پایین، سر و ته، احساساتشان را شناخت! نویسنده با همان طنز ناب در پایان کتابش این اثر را (بهترین کتاب این قرن و شاید هم قرن پیش) می نامد و من بسیار از این تعبیر لذت بردم. کم‌تر کتابی می‌بینیم که برای گروه سنی الف باشد با کمترین تعداد کلمه و رنگ و تصویر بتواند از مفاهیم انتزاعی پیچیده سخن بگوید.
امتیاز من به ایده بکر، پرداخت عالی، تصویرگری تکراری اما سیال و کاوشگرانه، کیفیت فنی و رنگ و کاغذ خوب کتاب پنج ستاره درخشان است.
http://iranb4c.com/?p=1461
سحرسلطانی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment