✳️ هوش‌مصنوعی در حال تهی کردن آموزش عالی
✍ الیویا گست و آیریس ون‌رویج
استادیار علوم‌شناختی محاسباتی در دانشگاه رادبود
✅ در حالی که صنعت هوش‌مصنوعی ادعا می‌کند مدل‌هایش می‌توانند «فکر کنند»، «استدلال کنند» و «یاد بگیرند»، دستاوردهای ادعایی آنها بر تبلیغات بازاریابی و نیروی کار فکری سرقت شده استوار است.
در واقع هوش‌مصنوعی آزادی دانشگاهی را فرسایش می‌دهد، خواندن انتقادی را تضعیف و پیگیری دانش را تابع منافع شرکت‌ها می‌کند.
■ فناوری‌های مدرن هوش‌مصنوعی توانایی انسان‌ها برای یادگیری و حفظ مهارت‌ها را به شدت مختل و همچنین برای دانشگاهیان و سایر متخصصان تقریبا غیرممکن می‌کنند که دانش را پرورش و انتشار دهند.
بسیاری از محققان، به تهدید ناشی از راه‌حل‌گرایی فناورانه در آموزش اشاره کرده‌اند: به جای گسترش افق‌های فکری ما، این فناوری‌ها همان شرایطی را که به ما اجازه می‌دهند خودمان فکر کنیم، تضعیف می‌کنند.
■ شرکت‌هایی که از هوش‌مصنوعی سود می‌برند از جمله مایکروسافت، اوپن‌ای‌آی، انویدیا و ASML در حفظ هیجان فعلی منفعت دارند.
کنترل انحصار چندگانه آنها بر سخت‌افزار و نرم‌افزار به ادعای اغراق‌آمیز بستگی دارد که کارشناختی می‌تواند به طور کامل به مدل‌های آنها برون‌سپاری شود.
■ در واقعیت، دستاوردهای ظاهری این سیستم‌ها بر سرقت عمده کار فکری انسان‌ها استوار است، به ویژه، مدل‌های زبانی بزرگ با استخراج کتاب‌ها و آثار علمی بدون رضایت نویسندگان یا ناشران آموزش داده شده‌اند و آنها را تکه‌تکه کرده و در قالب سرقت ادبی تلفیقی بسته‌بندی شده به عنوان پاسخ‌های انسان‌نما ارائه می‌دهند.
■ طبق روایت صنعت هوش‌مصنوعی تمام خلاقیت، نوآوری و دانش انسانی اساسا قابل خودکارسازی هستند و افراد را از رده خارج می‌کنند. حتی حامیان «هوش‌مصنوعی انسان‌محور» فرض می‌کنند که این درست است.
ادامه مطلب؛
https://jahanesanat.ir/?p=566598
✍ الیویا گست و آیریس ون‌رویج
استادیار علوم‌شناختی محاسباتی در دانشگاه رادبود
✅ در حالی که صنعت هوش‌مصنوعی ادعا می‌کند مدل‌هایش می‌توانند «فکر کنند»، «استدلال کنند» و «یاد بگیرند»، دستاوردهای ادعایی آنها بر تبلیغات بازاریابی و نیروی کار فکری سرقت شده استوار است.
در واقع هوش‌مصنوعی آزادی دانشگاهی را فرسایش می‌دهد، خواندن انتقادی را تضعیف و پیگیری دانش را تابع منافع شرکت‌ها می‌کند.
■ فناوری‌های مدرن هوش‌مصنوعی توانایی انسان‌ها برای یادگیری و حفظ مهارت‌ها را به شدت مختل و همچنین برای دانشگاهیان و سایر متخصصان تقریبا غیرممکن می‌کنند که دانش را پرورش و انتشار دهند.
بسیاری از محققان، به تهدید ناشی از راه‌حل‌گرایی فناورانه در آموزش اشاره کرده‌اند: به جای گسترش افق‌های فکری ما، این فناوری‌ها همان شرایطی را که به ما اجازه می‌دهند خودمان فکر کنیم، تضعیف می‌کنند.
■ شرکت‌هایی که از هوش‌مصنوعی سود می‌برند از جمله مایکروسافت، اوپن‌ای‌آی، انویدیا و ASML در حفظ هیجان فعلی منفعت دارند.
کنترل انحصار چندگانه آنها بر سخت‌افزار و نرم‌افزار به ادعای اغراق‌آمیز بستگی دارد که کارشناختی می‌تواند به طور کامل به مدل‌های آنها برون‌سپاری شود.
■ در واقعیت، دستاوردهای ظاهری این سیستم‌ها بر سرقت عمده کار فکری انسان‌ها استوار است، به ویژه، مدل‌های زبانی بزرگ با استخراج کتاب‌ها و آثار علمی بدون رضایت نویسندگان یا ناشران آموزش داده شده‌اند و آنها را تکه‌تکه کرده و در قالب سرقت ادبی تلفیقی بسته‌بندی شده به عنوان پاسخ‌های انسان‌نما ارائه می‌دهند.
■ طبق روایت صنعت هوش‌مصنوعی تمام خلاقیت، نوآوری و دانش انسانی اساسا قابل خودکارسازی هستند و افراد را از رده خارج می‌کنند. حتی حامیان «هوش‌مصنوعی انسان‌محور» فرض می‌کنند که این درست است.
ادامه مطلب؛
https://jahanesanat.ir/?p=566598
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment