▪️مقصردانستن آب و هوا، یک تله است ▪️ستگادین ۲۴ آذر ۱۴۰۰
«اگر هوای بیرون دلپذیرتر بود، خوشحالتر بودم.»
جملهی مشابه: «اگر بحرانهای کنونی جهان کم میشد، میتوانستم متمرکز کنم.»
و این جملهی مشابه: «اگر درست رفتار میکردی، من غمگین نمیشدم.»
وقتی روی عوامل بیرونی تمرکز میکنیم و آنها را مستقیماً به وضعیت ذهنی خودمان گره میزنیم، عاملیتمان(agency) را از دست میدهیم.
عاملیتداشتن و صاحباختیاربودن، امتیازی است که سخت به دست میآید و به معنی آن است که اختیار ما، دست خودمان باشد و در یک آرامش ذهنی به سر ببریم.
بدون شک، موقعیتهایی وجود دارند که غیرمنصفانه، سوءاستفادهگر و خطرناک هستند و ما باید برای اصلاح آنها کاری کنیم یا اگر امکانش وجود دارد، از آن موقعیتها دور شویم. با این حال، مجبور نیستیم روشی را که برای صحبتکردن با خودمان انتخاب کردهایم، به این عوامل بیرونی وصل کنیم. به جای آن، میتوانیم تصمیم بگیریم که ادعا کنیم امکانهای دیگری هم وجود دارد و دست به اقدام بزنیم.
؛ Roz Zander(رواندرمانگر) به ما میآموزد که از گفتن این جمله پرهیز کنیم: «من در تعطیلات هستم
ولی باران میبارد.» جملهی جایگزین که بسیار قدرتمندتر و مفیدتر است: «من در تعطیلات هستم
و باران میبارد... با این لحظه چه باید بکنم؟»
داستانی که برای خودمان میگوییم، به خودمان تعلق دارد، فقط به خودمان. کاملاً امکانش وجود دارد که کسی خودخواهانه یا با بیفکری، داستان دیگری را جایگزین داستان ما کند. امکان دارد که همدلی، عدالت یا فرصت کافی وجود نداشته باشد. ولی زمانی که ما میبینیم که قادریم تا صاحب داستان خودمان باشیم، قدرت فوقالعاده زیادی به دست میآوریم. این قدرت تا وقتی که به دیگران تحویلش ندهیم، مال ماست.
اگر قرار نیست که مقصردانستن و عصبانیشدن، موقعیتی را تغییر دهند، چه بهتر که به جای آن، دوباره ادعا کنیم که عاملیت و اختیار، دست خودمان است.
.