مهندس سید عبدالباقی، فرزند علامه:
🔸پدر غزلیات و اشعار جالبی داشت که یک روز تمام آنها را جمع کرد و آتش زد، هیچ کس نفهمید چرا؟ (شاید برای پرهیز از شهرت طلبی بوده است) فقط اشعار خودش نبود، بحث­های پرشور تجزیه و تحلیل اشعار حافظ هم بود که همه را یکجا آتش زد، از ایشان فعلا ده - دوازده شعر باقی مانده که آنها را هم چون نوشته و به دست دوستان داده بود، سالم ماند.

🔸پدرم نزد استاد برجسته خط –میرزا علی نقی- که از بستگانش هم بود انواع خطوط فارسی و عربی را فرا گرفت و در نقاشی و طراحی نیز ذوق و استعدادش را پرورش داد اما هرگز تابلو و طراحی از خود به یادگار نگذاشت، زیرا نمی­خواست از این راه به شهرت برسد و اصولا در پی شهرت و ثروت­های مادی نبود، تمام علاقه ­اش در این خلاصه می‌شد که ثروت­های معنوی و اخلاقی کسب کند اما در عین حال باید یادآوری کنم که در نقاشی به سبک طبیعت‌نگاری (ناتورالیسم) علاقه بیشتری داشت.

📚 جرعه‌های جانبخش،‌گلی زواره، غلامرضا، ص 371
@AllameTabatabaei