شاعرانه کردن خشونت، به بسط ناآگاهانه ی خشونت منجر می شود. نه جانم آدم هایی نبودند که آخرین نگاه را به آسمان کرده باشند.
تروریسم و به خیابان ریختن خشونت بار با قمه و کوکتل چیز شاعرانه ای نیست......
....آخرین بوسه، آخرین خداحافظی، آخرین آهنگ و آخرین نگاه به مادر و ... برای کسی که تاریخ را بلد است و خزعبلات شاعرانه_چریکی تروریست های فدایی خلق و پیکار و مجاهد و .... را خوانده، قابلیت استعمال عاطفی ندارد!
آنکه تاریخ ایران را می داند، خوب می داند هر بار از دل این "آخرین نگاه" های شاعرانه_چریکی هزاران جنازه روی دست ملت ایران مانده است که هنوز بعد از ۶۰ سال بر سر اینکه چه کسی قاتل است دعواست..‌
طیف تقی قمپز در مجاهدین خلق، طیف شریف واقفی را کشتند و سوزاندند و سر به نیست کردند و تا مدت ها گردن ساواک می انداختند و برایشان شعرهای آخرین نگاه می سرودند....
ساواک ده ها عضو فدایی خلق را در انتقام از حادثه سیاهکل تیرباران کرد و بیانیه داد که در حین فرار کشته شدند... باز برایشان آخرین نگاه و ... منتشر شد.....

اما واقعیت چیست؟

آخرین بست هاشونو کشیدن، آخرین پیک هاشونو رفتن بالا، آخرین چاقوهاشونو کشیدن، آخرین کوکتلشونو پرت کردن، آخرین به قول خودشون مزدور رژیم رو زنده زنده سوزوندن و الان هم آخرین دو قورت و نیمشونو هم باقی ان!!!
بله بیگناهانی هم این وسط بر باد رفتند.... بیگناهانی که نمی دانند آخرین نگاه چیست.....

@zahrdaroo


https://eitaa.com/zahrdaroo/483

Comments

Be the first to add a comment