💦 آب را باید فهمید
▫️دکتر حسین ثنائی نژاد؛ کانال یک حرف از هزاران
🔹▫️🔸🔹▫️🔸🔹▫️🔸
یکی از دانشجویان به سرعت پله ها را بالا آمد و کلید قفل در کلاس را آورد.
- کوهنوردی؟
- نه! ولی روستا زاده ام
- روستایتان کوهستانی است؟
- بله
- روستای ما هم کوهستانی است
بعد کمی در باره روش زندگی در یک روستای کوهستانی حرف زدیم. دیگر دانشجویان هم رسیدند و من همچنان سخنم را پی گرفتم!
- بچه که بودم روستای کوهستانی ما فاقد آب لوله کشی بود. هر روز صبح که از خواب برمی خواستم تپه ای را که خانه ما بر روی آن قرار گرفته بود پایین می آمدم تا به کنار جوی آبی برسم که آن پایین از کنار روستا می گذشت، برای شستن دست و صورت خواب آلوده ام و آغاز روز.
یکی از دانشجویان پرسید:
- حتی در زمستان؟
- بله، حتی در زمستان! که در بازگشت دستان خیسم از سرما یخ می زدند. به همین دلیل تمام زمستان پوست دستان کودکانه من ترک خورده بود و هر روز باید با روغن وازلین ترک های خون آلودش را چرب می کردم تا سوزشش قابل تحمل شود!
دانشجویان جوری نگاهم می کردند که انگار از اصحاب کهف هستم و خاطرات من به قرنها قبل برمی گردد!
گفتم: بله! مردم در آن روزها قدر آب را می دانستند چون آب را به سختی به دست می آوردند و با دقت آن را مصرف می کردند. به گمان من یکی از مشکلات آب در کشور کم آب ما این است که با همه کمبود آب و خشکی و خشکسالی های بسیار؛ آب بسیار آسان در اختیار همگان است. آسان تر از هر چیزی!
و ادامه دادم که حتی در کشورهای پر آب اروپایی و در شهری مانند برلین که در احاطه دریاچه های آب شیرین است، همان آبی را که می نوشند در فلش تانک توالت سرازیر نمی کنند! ولی ما با نهایت تاسف چنین می کنیم.
🔹 امروز در مصرف شخصی هیچکس برای دسترسی به آب هیچ تپه ای را بالا و پایین نمی‌رود و دسترسی به سالم ترین آب به فاصله گرفتن دست در زیر یک شیر آب است. و چنین است که هیچکس به درستی قدر آب را نمی داند.
🔸 گقتم: آب را باید قدر دانست و حتی بیشتر از آن، آب را باید فهمید! روزگاری در این مرز و بوم چنان بود که سهراب سپهری می سرود: "مردمان سر رود آب را می فهمند!" آری باید آب را فهمید، قدر دانست، درست اسنفاده کرد و درست تر منابع آب اندک کشور را مدیریت کرد.
@NejatAbKhorasan
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
▫️دکتر حسین ثنائی نژاد؛ کانال یک حرف از هزاران
🔹▫️🔸🔹▫️🔸🔹▫️🔸
یکی از دانشجویان به سرعت پله ها را بالا آمد و کلید قفل در کلاس را آورد.
- کوهنوردی؟
- نه! ولی روستا زاده ام
- روستایتان کوهستانی است؟
- بله
- روستای ما هم کوهستانی است
بعد کمی در باره روش زندگی در یک روستای کوهستانی حرف زدیم. دیگر دانشجویان هم رسیدند و من همچنان سخنم را پی گرفتم!
- بچه که بودم روستای کوهستانی ما فاقد آب لوله کشی بود. هر روز صبح که از خواب برمی خواستم تپه ای را که خانه ما بر روی آن قرار گرفته بود پایین می آمدم تا به کنار جوی آبی برسم که آن پایین از کنار روستا می گذشت، برای شستن دست و صورت خواب آلوده ام و آغاز روز.
یکی از دانشجویان پرسید:
- حتی در زمستان؟
- بله، حتی در زمستان! که در بازگشت دستان خیسم از سرما یخ می زدند. به همین دلیل تمام زمستان پوست دستان کودکانه من ترک خورده بود و هر روز باید با روغن وازلین ترک های خون آلودش را چرب می کردم تا سوزشش قابل تحمل شود!
دانشجویان جوری نگاهم می کردند که انگار از اصحاب کهف هستم و خاطرات من به قرنها قبل برمی گردد!
گفتم: بله! مردم در آن روزها قدر آب را می دانستند چون آب را به سختی به دست می آوردند و با دقت آن را مصرف می کردند. به گمان من یکی از مشکلات آب در کشور کم آب ما این است که با همه کمبود آب و خشکی و خشکسالی های بسیار؛ آب بسیار آسان در اختیار همگان است. آسان تر از هر چیزی!
و ادامه دادم که حتی در کشورهای پر آب اروپایی و در شهری مانند برلین که در احاطه دریاچه های آب شیرین است، همان آبی را که می نوشند در فلش تانک توالت سرازیر نمی کنند! ولی ما با نهایت تاسف چنین می کنیم.
🔹 امروز در مصرف شخصی هیچکس برای دسترسی به آب هیچ تپه ای را بالا و پایین نمی‌رود و دسترسی به سالم ترین آب به فاصله گرفتن دست در زیر یک شیر آب است. و چنین است که هیچکس به درستی قدر آب را نمی داند.
🔸 گقتم: آب را باید قدر دانست و حتی بیشتر از آن، آب را باید فهمید! روزگاری در این مرز و بوم چنان بود که سهراب سپهری می سرود: "مردمان سر رود آب را می فهمند!" آری باید آب را فهمید، قدر دانست، درست اسنفاده کرد و درست تر منابع آب اندک کشور را مدیریت کرد.
@NejatAbKhorasan
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment