در سال 1995-1997 یک مطالعه موردی جامعه شناسی در مزارع استرالیا با هدف شناسایی تفاوت تجربه زنان و مردان از خشکسالی درخانواده هایی در دو ایالت انجام شد.

در این پژوهش با زنان و مردان بطور جداگانه مصاحبه گردید و پس از تحلیل مصاحبه ها نتیجه گرفته شد که جنسیت متغیری مهم و قوی در رابطه با خشکسالی و تنش آبی است.

براساس نتایج این پژوهش بعد از خشکسالی نقش زنان در مدیریت و تصمیم گیری پر رنگ تر شد و مردان دریافتند که برای حل و گذر از مشکلات به همسران شان نه به عنوان یک نیروی کار در مزرعه، بلکه به عنوان یک همکار و همفکر در تصمیم گیری و پشتیبانی نیازمندند.

زنان در این مصاحبه اذعان کردند که بعد از وقوع فاجعه در تصمیم گیری های مهم دخالت داده شده اند و وارد روابط قدرت شده اند .

همچنین نقش های جنسیتی برخی از زنان بعد از خشکسالی تغییر کرده و شبکه روابط و سرمایه اجتماعی آنها را تقویت کرده و بر اعتماد به نفس آنها تاثیر مثبت داشت، مثلا زنان خانه داری که برای کسب درآمد در خارج از مزرعه جذب بازار کار شدند از آن دسته اند.

این مطالعات نشان می‌دهد که هرچند خشکسالی ابعاد جنسیتی سرکوب کننده ای دارد که خشونت علیه زنان را افزایش می‌دهد، در عین حال بستری را ایجاد می کند که پتانسیل تغییرات نگرشی و فرهنگی در جهت کاهش نابرابری و تغییر سبک های تبعیض آمیز دارد/مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾