انحنای وقت
.
خیالم هر شب پر میکشد تا تو،
تا چشمانت
تا کلامت
که همیشه پر است از امید،
تا نگاهی که
بیشهها را پر از شقایق میکند
و بلوطها را پر از لانهی پرنده...
چقدر دلتنگم برای بوی آتش و چای
چقدر خوب بود صدای رود...
بهاره قادری
۲ تیرماه ۱۳۹۸
@yadnameh1
Comments
Be the first to add a comment