#شنگال spork

نویسنده: کیو مکلیر

تصویر: ایزابل آرسنالت

ترجمه: زهره پریرخ

انتشارات: فاطمی کتابهای طوطی

گروه سنی: +۳

امتیاز کتابستان: سه از پنج ستاره

در آشپزخانه میان آن همه قاشق ، چنگال ، کارد،ملاقه و … از وصلت قاشق و چنگال فرزندی به دنیا می آید که نه شبیه مادرش خانم قاشق بود و نه شبیه پدرش آقای چنگال. شنگال شبیه هیچ کس در آشپزخانه نبود و با اینکه از نظر پدر و مادرش معرکه بود اما جایی در سفره نداشت. همواره کنار گذاشته می شد و تنهای تنها بود.

این کنار گذاشتن از سفره با سوال «آخه تو کی هستی؟» شنگال از خود همراه شد و او تصمیم گرفت «یک چیز» باشد و «فکری» به حال خود بکند.

#مفاهیم_اصلی

هویت

تفاوت

فرد/جمع

تنهایی/ رفاقت

اصالت/ کلیشه

کارایی/ بی فایده گی

استثنایی / منحصر به فرد

طبیعی/ غیر طبیعی(عادی/ غیرعادی)





#تکنیکهای_کاربردی

هویت یابی

خوداتکایی

خودباروی

خودنگری/ برون نگری

تابآوری

عزت نفس

ارزشمندی



شنگال تک افتاده است، چون شبیه بقیه نیست جدی گرفته نمی شود و به کار نمی آید.

تلاش می کند اصالت کلیشه ای و رایج را کسب کند یعنی به چنگال یا قاشق بودن نزدیک شود و همان سرمایه های وجودی اندک به طبقه چنگالها و قاشق ها را تقویت نموده همرنگ جماعت شود تا پذیرفته شود اما تلاشش نتیجه وارونه می دهد و بیشتر کنار گذاشته می شود. شنگال هم کناری نشست و فقط و فقط نگاه کرد تا اینکه روزی تازه واردی زبل آمد و سرنوشت برای شنگال ورق تازه ای خورد گویی اجر صبرش را دید.

شنگال از طبقه بی طبقه گان است. استثنایی و غیر عادی. می توانید تصور کنید کودکی که نه دختر است نه پسر… حالا درک کردن سختی وضعیت شنگال آسانتر می شود و اینکه جامعه پیرامون او را کنار گذاشته و مهجور می کند. مثالهای زیادی از کودکان کنار گذاشته شده به ذهنمان می رسد که این روایت از سرسختی برای تعیین تکلیف هویتی است که متاسفانه به انفعال و انتظار منجر می شود.

پایان بندی کتاب با نوعی آرزو اندیشی و منجی باوری همراه است. انتظار شنگال برای اینکه روزی بر سفره بنشیند و به کار آید زمانی محقق می شود که کودک خانواده به غذا خوردن می افتاد و شنگال که نه قاشق است نه چنگال بهترین ابزار برای دستان تازه واردِ تازه کار است.

ایده داستان بسیار کاربردی است و در جهان کلیشه ها و عادی پنداری ها سخن گفتن از تفاوت و پذیرش هویت فارغ از تشابهات و تفاوت ها یک لزوم انسان نگرانه است اما پایان بندی کتاب با انتظار، تحمل گوشه نشینانه و منجی باوری از ارزش این ایده و طرح روایی قصه کاسته است.

شاید کودکان ما بیش از پایان بندی شاد و خوش نیاز به واقع گرایی کنشگرانه داشته باشند تا به جای امید معجزه؛ انگیزه برای پذیرش و لذت را بپروانیم.

امتیاز من به ایده، پرداخت، تصویرگری، ترجمه و کیفیت فنی کتاب سه از پنج ستاره است.

http://iranb4c.com/?p=1338

سحر سلطانی