نه، آزادی را در اردوگاه‌های کار اجباری نمی‌توان یافت، و همچنان که در کشورهای اسیر، و در مستعمرات، و بر اساس تیره بختیِ کارگران، نمی‌توان بنای آزادی را پی‌افکند.

آزادی به دوره‌ی آخرالزمان محول شده است.
و از مردم می‌خواهند که در این زمان درباره آن صحبت نکنند.
می‌گویند که پیش از همه چیز عدالت لازم است، و سپس نوبت به آزادی می‌رسد.
گویی ممکن است بردگان هم آرزوی عدالت داشته باشند. روشنفکران فعال به کارگران
می‌گویند: که فقط مسئله نان مهم است نه آزادی، اما کارگر نمی‌داند که نان او وابسته به آزادی اوست.

سخنرانی: نان و آزادی
« آلبر کامو»
در کانون کار "سنت اتیین" در سال ۱۹۵۴

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing