از «چای دبش» تا «برنج دبش»؛ طعم تلخ فساد در سفره مردم ایران
پس از رسوایی واردات چای دبش و افشای فساد گسترده در شبکه واردکنندگان الیگارش وابسته به حکومت، حالا نوبت به برنج دبش رسیده است — کالایی که در ظاهر برای «تنظیم بازار» وارد می‌شود، اما در واقع ابزار تازه‌ای است برای غارت سازمان‌یافته از سفره مردم.
وقتی از «برنج ایرانی و خارجی» صحبت می‌کنیم، دیگر مسئله ذائقه نیست، بلکه بحث دزدی سیستماتیک در ساختار اقتصادی ج کثیف اسلامی است. چگونه ممکن است برنج پاکستانی با قیمت کیلویی یک دلار در مبدأ، پس از واردات با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی، در بازار ایران به ۲۲۸ هزار تومان برسد؟ پاسخ روشن است: رانت، تبانی و فساد سیستماتیک در سطوح بالا.
به گفته‌ی محمدحسین روشنک، عضو اتاق بازرگانی، «رانت یک هفته‌ی برنج از کل سرمایه اتاق‌های بازرگانی کشور بیشتر است.» یعنی در ج کثیف اسلامی، یک هفته دزدی قانونی، از سال‌ها کار مشروع بیشتر می‌ارزد.
تحلیل‌گران اقتصادی می‌گویند، شبکه‌ی واردات مواد غذایی، از چای گرفته تا برنج، در کنترل چند شرکت الیگارش ولایی وابسته به نهادهای حکومتی و شبه‌نظامی است. این شرکت‌ها با دریافت مجوزهای طلایی و تسهیلات انحصاری، کالا را با ارز ترجیحی وارد و سپس با نرخ آزاد در بازار عرضه می‌کنند. سودی که مستقیماً به جیب الیگارش ولایی حلقه‌های قدرت سرازیر می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
پس از رسوایی واردات چای دبش و افشای فساد گسترده در شبکه واردکنندگان الیگارش وابسته به حکومت، حالا نوبت به برنج دبش رسیده است — کالایی که در ظاهر برای «تنظیم بازار» وارد می‌شود، اما در واقع ابزار تازه‌ای است برای غارت سازمان‌یافته از سفره مردم.
وقتی از «برنج ایرانی و خارجی» صحبت می‌کنیم، دیگر مسئله ذائقه نیست، بلکه بحث دزدی سیستماتیک در ساختار اقتصادی ج کثیف اسلامی است. چگونه ممکن است برنج پاکستانی با قیمت کیلویی یک دلار در مبدأ، پس از واردات با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی، در بازار ایران به ۲۲۸ هزار تومان برسد؟ پاسخ روشن است: رانت، تبانی و فساد سیستماتیک در سطوح بالا.
به گفته‌ی محمدحسین روشنک، عضو اتاق بازرگانی، «رانت یک هفته‌ی برنج از کل سرمایه اتاق‌های بازرگانی کشور بیشتر است.» یعنی در ج کثیف اسلامی، یک هفته دزدی قانونی، از سال‌ها کار مشروع بیشتر می‌ارزد.
تحلیل‌گران اقتصادی می‌گویند، شبکه‌ی واردات مواد غذایی، از چای گرفته تا برنج، در کنترل چند شرکت الیگارش ولایی وابسته به نهادهای حکومتی و شبه‌نظامی است. این شرکت‌ها با دریافت مجوزهای طلایی و تسهیلات انحصاری، کالا را با ارز ترجیحی وارد و سپس با نرخ آزاد در بازار عرضه می‌کنند. سودی که مستقیماً به جیب الیگارش ولایی حلقه‌های قدرت سرازیر می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment