گرفتاری تولید در دام نقدینگی
| یوسف کاووسی
نقدینگی اثرات دوسویه دارد، کمبودش می‌تواند آثار زیانبار داشته باشد و در عین حال افزایش نقدینگی هم می‌تواند دارای مزایا و معایبی باشد زیاد بودن نقدینگی چنانچه مدیریت و کنترل نشود منجر به رشد پایه پولی و تورم خواهد شد و کمبود نقدینگی نیز به رکود دامن می‌زند که در حال حاضر با موضوع رکود از همین حیث دست به گریبانیم. از سال‌های گذشته تا به حال با افزایش نرخ ارز، اغلب بنگاه‌ها دچار کمبود نقدینگی هستند و علی رغم اینکه بارها علام کردیم و تذکر کارشناسی دادیم که نقدینگی زیاد است و باید به سمت تولید هدایت شود اما می‌بینیم بیشتر واحدهای تولیدی دچار کمبود نقدینگی اند، در واقع حتی سرمایه در گردش مناسبی هم ندارند که بتوانند تولید را ادامه دهند و به خصوص واحدهایی که در بخش صادرات فعال هستند از این مشکل رنج می‌برند.
تولید کنندگان صادرات محور از زمان تولید با لحاظ استانداردها تا مراحل صدور و گمرک و نهایتا برگشت پول صادرات و تزریق آن در همان واحد تولیدی و همزمانی با بخشنامه‌های متعدد و مکرری که از سوی بانک مرکزی و مراجع مختلف در زمینه برگشت ارز با آن روبرو هستند در سیاهچاله زمان گرفتار می شوند به این شکل که در برگشت پول صادرات به واحد تولیدی زمان بیشتری صرف می‌شود و در این فاصله زمانی نقدینگی کم شده و سرمایه در گردش واحدها با مشکل جدی روبرو می شود که این روند منجر به ناتوانی در تهیه به موقع مواد اولیه و به تعویق افتادن پرداخت حقوق و دستمزدها خواهد شد و تولید را با وقفه‌های متعددی روبرو می‌کند، در نتیجه واحدهای تولیدی نمی‌توانند با ظرفیت واقعی تولید کنند و از همین رو اکثر واحدهای تولیدی با یک سوم ظرفیت تولید به فعالیت خود ادامه می‌دهند، اینجاست که مدیران تولید کننده ترجیح می‌دهند پول خود را در بازارهایی ببرند که سودآور باشد چرا که تولید با این شکل، وضعیت و محدودیت‌ها مقرون به صرفه نیست. مجموع سه عامل در شرایط ناپایدار کنونی دخیل هستند؛ اول، مدیریت کارآمد. دوم، بهره‌وری و سوم مقررات درست. نتیجتا همه این عوامل در بحث نقدینگی، جریان پول، تولید و سرمایه مصداق پیدا می‌کند. و اما متاسفانه گاهی اوقات این روند تحت تاثیر سیاسی کاری نیز قرار می گیرد وتولید را تحت تاثیر منفی قرار می دهد.
جالب است که بدانیم در مبحث مدیریت متوسط مدیریت یک واحد تولیدی با ارزش بیش از یک سال و نیم نیست و اگر دقیق‌تر نگاه کنیم مثلاً در بخش مدیریت بانک مرکزی که مهمترین بخش در زمینه پول و مقررات مترتب بر آن است، مدیران عامل این بانک از اول انقلاب تا به حال متوسط حضورشان ۲ سال بوده و در واقع تا محیط را شناخته و قوانینی را وضع کرده اند نفر بعدی با قوانین و مقررات جدید جایگزین شده است که یکی از مهمترین معضلات در این بخش همین موضوع است .
✅ @karkhone
| یوسف کاووسی
نقدینگی اثرات دوسویه دارد، کمبودش می‌تواند آثار زیانبار داشته باشد و در عین حال افزایش نقدینگی هم می‌تواند دارای مزایا و معایبی باشد زیاد بودن نقدینگی چنانچه مدیریت و کنترل نشود منجر به رشد پایه پولی و تورم خواهد شد و کمبود نقدینگی نیز به رکود دامن می‌زند که در حال حاضر با موضوع رکود از همین حیث دست به گریبانیم. از سال‌های گذشته تا به حال با افزایش نرخ ارز، اغلب بنگاه‌ها دچار کمبود نقدینگی هستند و علی رغم اینکه بارها علام کردیم و تذکر کارشناسی دادیم که نقدینگی زیاد است و باید به سمت تولید هدایت شود اما می‌بینیم بیشتر واحدهای تولیدی دچار کمبود نقدینگی اند، در واقع حتی سرمایه در گردش مناسبی هم ندارند که بتوانند تولید را ادامه دهند و به خصوص واحدهایی که در بخش صادرات فعال هستند از این مشکل رنج می‌برند.
تولید کنندگان صادرات محور از زمان تولید با لحاظ استانداردها تا مراحل صدور و گمرک و نهایتا برگشت پول صادرات و تزریق آن در همان واحد تولیدی و همزمانی با بخشنامه‌های متعدد و مکرری که از سوی بانک مرکزی و مراجع مختلف در زمینه برگشت ارز با آن روبرو هستند در سیاهچاله زمان گرفتار می شوند به این شکل که در برگشت پول صادرات به واحد تولیدی زمان بیشتری صرف می‌شود و در این فاصله زمانی نقدینگی کم شده و سرمایه در گردش واحدها با مشکل جدی روبرو می شود که این روند منجر به ناتوانی در تهیه به موقع مواد اولیه و به تعویق افتادن پرداخت حقوق و دستمزدها خواهد شد و تولید را با وقفه‌های متعددی روبرو می‌کند، در نتیجه واحدهای تولیدی نمی‌توانند با ظرفیت واقعی تولید کنند و از همین رو اکثر واحدهای تولیدی با یک سوم ظرفیت تولید به فعالیت خود ادامه می‌دهند، اینجاست که مدیران تولید کننده ترجیح می‌دهند پول خود را در بازارهایی ببرند که سودآور باشد چرا که تولید با این شکل، وضعیت و محدودیت‌ها مقرون به صرفه نیست. مجموع سه عامل در شرایط ناپایدار کنونی دخیل هستند؛ اول، مدیریت کارآمد. دوم، بهره‌وری و سوم مقررات درست. نتیجتا همه این عوامل در بحث نقدینگی، جریان پول، تولید و سرمایه مصداق پیدا می‌کند. و اما متاسفانه گاهی اوقات این روند تحت تاثیر سیاسی کاری نیز قرار می گیرد وتولید را تحت تاثیر منفی قرار می دهد.
جالب است که بدانیم در مبحث مدیریت متوسط مدیریت یک واحد تولیدی با ارزش بیش از یک سال و نیم نیست و اگر دقیق‌تر نگاه کنیم مثلاً در بخش مدیریت بانک مرکزی که مهمترین بخش در زمینه پول و مقررات مترتب بر آن است، مدیران عامل این بانک از اول انقلاب تا به حال متوسط حضورشان ۲ سال بوده و در واقع تا محیط را شناخته و قوانینی را وضع کرده اند نفر بعدی با قوانین و مقررات جدید جایگزین شده است که یکی از مهمترین معضلات در این بخش همین موضوع است .
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment