آن اوایل که همه در تکاپوی کشف واکسن کرونا بودند، یک نقل قول که نمیدانم چقدر معتبر بود از جانب یک اهل فن(بخوانید جانور آکادمیک) دست به دست میشد که حقوق من ماهی هزار و هفتصد یورو است و کریستیانو رونالدو میلیونها یورو دستمزد میگیرد و از امثال من توقع نجات انسانیت و کشف واکسن نداشته باشید.براستی این فرد چقدر کوتهفکر است که نه قدر موقعیتش را میداند و نه فرق فوتبال و علم را. خیلی بعدتر یعنی همین اواخر، بعد از کشف واکسن کرونا از سوی دو شرکت خصوصی در جهان سرمایهداری خونخوار و جهانخوار، با خود گفتم آن کودن خیلی هم بیراه نمیگفت، شاید بیانش بد بود اما حقیقتی تلخ را عیان کرد.
حقیقتی که یک قرن است میگوید کارمندپروری و همه چیز را به دولت سپردن و از او طلب کردن، نهایتش همین است. برابری بیچون و چرا، برنامهریزی مرکزی دولتی، حذف مالکیت فردی و هر آنچه چپ نویدش را میدهد منجر به کشف واکسن کرونا، سیستم عامل ویندوز، اسمارتفون و... نمیشود، نشده و نخواهد شد چون انگیزه را در فرد میکشد و از طبعناشناسیاش همین وضعیت قرن بیستمی پدیدار شده است. شما فی المثل فرق تویوتا و فورد را با لادا و مسکوویچ ببینید، و شهرت و اعتبارشان را.
اگر انگیزههایی مثل بالا رفتن ارزش سهام شرکت دارویی و جوایز نوبل و هر آنچه سود و فایدهی مادی است نبود، همه مثل همان کارمند، دستگاه را میزدند به برق و میگفتند ما نمیتوانیم و از ما نخواهید! نهایتش هم اگر چیزی کشف میشد با کلی تلفات و دروغ و صفهای طولانی و سهمیهبندی همراه بود، چنانکه دیدیم. تا اینجا که خواندید، یک کتاب طنز هم معرفی کنم که جناب بیژن اشتری ترجمه کرده: «شوروی ضد شوروی» از ولادیمیر واینوویچ، نشر ثالث. نویسنده شوخیهای جالبی با همین مسایلی که طرح کردم، انجام داده است.