یکی از جمله های آشنا و ناراحت کننده مراجعه کننده ها به کلینیک این هست که:
@farjamclinic
من آگاهم چی شده و چه اتفاقی افتاده ولی چرا نمی تونم از پسش بر بیام...

در واقع این موضوع که آگاهی ما از مشکل یا شرایط زندگی سبب می شود از خودمان متوقع باشیم.
👌مگر قرار است که چون تحلیل گر خوبی هستیم، حل کننده خوبی هم باشیم!؟
ببشتر از خود مشکل و تحلیلهایی که می کنیم توقع ماست که آسیب وارد می کند.
یا تعجب دیگران و اطرافیان از اینکه ما چون آدم زرنگی هستیم، درسخوانی هستیم، باهوشی هستیم و ... چرا نتوانیم بر فلان مشکل غلبه کنیم.
اینها باید دور ریخته شود، به دیگران چه؟ ولی آنها قضاوت خودشان را می کنند
گفتم چون آگاهی ما و تحلیل ما خوب هست قرار نیست متوقع باشیم که نباید اندر خم یک کوچه بمانیم
پس بپذیریم که گاهی نیاز به کمک داریم، با خود مهربان تر رفتار کنیم، بپذیریم در گام اول همین که تحلیلگر خوبی هستیم یعنی آگاهی و این خیلی خوب است اما در همه ی بخشها من جمله جستجوی راه حل گاهی به منابع دیگه نیاز داریم و این بد نیست و نشانه ضعف نیست
@farjamclinic