این ملّت آماده است برای نیم‌ساعت چرخ‌زدن با شلوارک در ساحل شمال، برای نیم‌دور پاساژگردی و خرید، برای یک‌ربع زودتر گرفتن «یارانه»ی ۴۵۰۰۰ تومنی، برای زدن یک پُک عمیق با چشمان بسته به قلیانِ دوسیب، برای بلندکردنِ دود منقل و بوی جوجه، برای اضطراب و هیجانِ دلچسبِ تحویل گرفتن ویسکی «گرنتز» از «ساقی»‌اش دم در خانه، برای لاک‌ زدنِ انگشت پا و «خط انداختن»ِ عضلات بازو، برای لولیدن لای هم در ترافیک جاده هراز و چالوس، برای لب‌زدن و همخوانی با آخرین ترانه‌‌های نامجو و ساسی‌مانکن و تتلو و مخته و حسین تهی و بابک تیغه، برای صف‌بستن و ترکاندنِ رکوردِ فروش «اخراجی‌ها»، برای شیرجه با کون توی استخر ویلا، برای سکس توی ماشین، برای «ترشح» پس دادن با لب‌وُلوچه‌ آمدن‌های احسان علیخانی و داف‌های چادریِ شبکۀ خبر، برای لمباندنِ آسوده و سرخوشانۀ ساندویچ «فری‌کثیف» و پاچه وُ زبانِ «برّه‌ کوچولو»، برای سفری سه‌روزه به‌همراه سی‌ دوربین به آنتالیا و دبی، برای یک‌ربع نشستن روبروی «زید» توی «کافه‌کتابِ ثالث»، برای خندیدن به ابراهیم نبوی و رامبد جوان و مهران مدیری، برای آذین‌بندی هیئت و دنبال «دسته» راه افتادن و علم‌کشی‌های معترضانۀ بی‌خطرِ عاشورا در راستای حمایت از مظلومانِ ۱۴۰۰ سال قبل در حینِ نگاه زیرچشمی به داف‌های ساپورت‌پوشِ محله و دیگ‌های جوشانِ خورشت قیمه، برای کُس‌چرخ زدن در «اینیستا» و فضای مجازی به قصد اعلام همبستگی با «دولتمردان» و ابراز انزجار از «منتقدان»، برای «تچکر» از بانیان بدبختی و طلبکاری و غداره‌بندی در برابر «ادغام»نشدگان، برای جنباندن مجدانۀ لگن خاصره در وسط اتوبان به مناسبت «باخت آبرومندانه» از آرژانتین، و برای ولگردی در برج میلاد و محوطۀ خانۀ هنرمندان تمام عزت و شرف و ناموس خودش را دودستی به حراج بگذارد! تفکر؟ آرمان؟ ایستادگی؟ مبارزه؟ هزینه‌دادن؟ :v حرفش را هم نزنید! آنچه اینجا «نابه‌هنگام» است، امثال ما هستیم که با حذف و از میان برخاستن‌ وُ برداشتن‌مان کل «سیستم» روان‌تر و یکدست‌تر کار خواهد کرد.