‍ 🔹احتمال تجزیه ایران- بخش دوم : یک توهم یا تهدید جدی؟ 


❗️ بخش اول👇:

https://t.me/OmidIranAzad/159888


ایران، سرزمینی دیرپا و با تمدنی پربار، در درازای تاریخ، فراز و فرودهای بسیار را آزموده است. هماره همهمه هایی از گسست این بوم به گوش رسیده، ولی با نگرشی ژرف تر به بنیادهای درونی و جایگاه پهنه ای ایران، دریافت می شود که این گمانه بسیار دور از اندیشه است.

هویت ملی ایرانی، که ریشه در هزاران سال تاریخ هموند دارد، چون سریشی استوار، قوم های گوناگون را کنار هم نگاه داشته است. این هویت، نه تنها بر پایه زبان پارسی و فرهنگ همگانی شکل گرفته، بلکه یادمان های تلخ و شیرین هموند، از روزگار باستان تا کنون، آن را پایدارتر کرده است. انگاشت اینکه مردمی با این پیوندهای ژرف، به آسانی از هم جدا شوند، دشوار است.

جایگاه ایران نیز نقشی بسزا در پاسداری از یکپارچگی آن دارد. فلات ایران، با کوه ها و دشت های فراخ خود، یک پهنه همبسته را می سازد. این پیوستگی، نه تنها پیوند و همکنش میان بخش های گوناگون را آسان می کند، بلکه سبب شده تا اقتصاد ایران به یکدیگر بسته باشد. برای نمونه، گنج های فراوان نفت و گاز در جنوب، برای گسترش و پیشرفت بخش های دیگر مِهن، بنیادین است.

گوناگونی اقوام، در نگاه نخست شاید یک بیم بنماید، ولی در هستی، این گوناگونی، به گونه ای سپری پدافندی در برابر جدایی کارکرد دارد. هیچ قومی در ایران بیشترینه قاطع را ندارد و همین انگیزه، مانع از شکل گیری یک جنبش جدایی خواهی نیرومند و فراگیر می شود. افزون بر این، پیوندهای خانوادگی و اجتماعی در میان قوم های گوناگون، به اندازه ای گسترده است که انگاشت جنگ خانگی/داخلی و خونریزی های قومی، بسیار دور از اندیشه می رسد.

سامانه سیاسی ایران، پس از فروپاشی جمهوری اسلامی، اگر، ابزارهایی را برای همبازی شدن اقوام گوناگون در قدرت فراهم کند. نمایندگان در انجمن شورایی، می توانند نیازهای مردم خود را بازگو کنند و در گزینش های کلان کشور، نقش داشته باشند. گرچه این ابزارها شاید کامل نباشند، ولی گامی به پیش در راستای پاسداری از همبستگی ملی به شمار می روند.

در پایان، نباید از نقش انگیزه های برونی چشم پوشی کرد. بسیاری از کشورهای منطقه و زورمندان جهانی، به انگیزه های گوناگون، خواهان پاسداری از پایداری و یکپارچگی ایران هستند. گسست ایران، می تواند منطقه را به آشوب بکشاند و بهره های این کشورها را به خطر اندازد. به همین انگیزه، این کشورها همه توان خود را به کار خواهند بست تا از رویدادن چنین رخدادی جلوگیری کنند.

از این رو، با نگرش به همه این انگیزه ها، می توان گفت که گمانه گسست ایران، اگرچه ناشدنی نیست، ولی بسیار پایین و نزدیک به صفر است. ایران، کشوری با تاریخ و فرهنگ پربار، جایگاه پیوسته، گوناگونی اقوام و آیینی و جایگاه راهبردی، از توانایی بالایی برای پاسداری از یکپارچگی و پایداری خود بهره مند است. با این همه، این به معنای نادیده گرفتن دشواری ها و چالش ها نیست. برای پاسداری از همبستگی ملی، بایسته است که دولتِ پس از جمهوری اسلامی به خواهش های مردم گوش فرا دهد، داد و برابری را در همه زمینه ها برقرار سازد و زمینه را برای همبازی شدن توانای همه شهروندان در گرداندن کشور فراهم کند.

✍ #اشو

#پاینده_ایران
#جاویدشاه

ما هم طواف می‌کنیم
ولی مثل گرگ دور طعمه
فارغ از رنگ و زبون
میشیم عنصر جنبش


#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇👇

@OmidIranAzad