ادامه👆👇 نه تنها همین حالا هم متن تولیدی هوش مصنوعی، حتی متون ادبی و داستانی آن، از آثار نویسندگان انسانی قابل تمایز نیست، بلکه هر روزه سایتهای جدیدی راهاندازی میشود که کاربران میتوانند در آنها درخواست خلق اثری هنری با مشخصات مورد نظر خود را بدهند و نرمافزار هوش مصنوعی تابلوی مورد علاقه آنها را میکشد. (برای نمونه سایت میدجرنی، Midjourney). ■در مورد مشاغلی چون مدرسان زبان و مربیان، بازاریابها و فروشندگان حرفهای و وکلای دادگستری هم هوش مصنوعی اکنون خطراتی ایجاد کرده است. هرچند تحلیلگران میگویند که برای نمونه هوش مصنوعی هرچند با دسترسی داشتن سریع به تمامی متون و منابع قضایی میتواند کار وکالت را در سطحی عالی انجام بدهد، اما در آینده نزدیک، تنها وکلایی که برای بهبود کار خود از چتجیپیتی استفاده نمیکنند باید نگران وضعیت شغلی خود و باختن صحنه رقابت به وکلای دیگری باشند که هوش مصنوعی را به خدمت خود میگیرند. بهطور کلی، حدس کنونی کارشناسان این است که هوش مصنوعی طی پنج سال پیش رو، ۲۰ درصد از مشاغل را به خود اختصاص خواهد داد. □انتشار خبر راهاندازی چتجیپیتی برای مدارس و دانشگاه هم نگرانی زیادی ایجاد کرده و اینکه دانشآموزان میتوانند اکنون با یک کلیک، انشاء و رساله بنویسند همه چیز را مغشوش کرده است. صحبت از این است که آموزش و پرورش کشورهای پیشرفته روش امتحانی خود را در آینده نزدیک تغییر دهند و دوباره به دوران امتحان با قلم و کاغذ و امتحانات شفاهی برگردند. ●اما آیا همین واقعیت که از الان میشود با یک کلیک انشاء و مقاله و کتاب و برنامه رایانهای و هنر و موسیقی برتر تولید کرد و تمامی مسائل ریاضی را هم حل کرد دلهره وجودی ایجاد نمیکند؟ دیگر چه نیازی و چه انگیزهای برای کودکان و نوجوانان باقی میماند که انشاءنویسی و ریاضی و فیزیک بیاموزند، یا تمامی عمر خود را صرف نواختن بهتر یک ساز موسیقی کنند؟ ○اینها پرسشهایی است که افراد بیشتر و بیشتری را هر روزه به خود مشغول کرده و خواهد کرد و توجه سیاستمداران و قانونگذاران را نیز به خود خواهد طلبید. نشر: گاهنامه مدیر