بحران بیآبی حالا دیگر ملموستر از پیش با زندگی مردم گره خورده است. فرونشست زمین و در معرض ویرانی قرارداشتن آثار ارزشمند باستانی در اصفهان و نیز خطر گودالها و فروچالهها، پیش چشم مردم است.
حالا دیگر مردم شهر به اعتراض کشاورزان پیوستهاند. کشاورزانی که امیدشان به حقآبهای است از زایندهرود که از آنها دریغ شده است.
اما مشکل کجاست؟
ایران سرزمینی خشک و نیمهخشک است، در این سرزمین از دیرباز راههایی برای آبرسانی ابداع شده است، اما امروز بحران تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیاپی بحرانساز شده است، اما این تمام ماجرا نیست.
مدیریت منابع آب در کشور، متناسب با بحران خشکسالی تصمیم نگرفته است. آبهای زیادی در کانالهای انتقال آب سنتی، هدر میروند، سطح آبهای زیرزمینی با حفر چاههای غیرمجاز به شدت پائین رفته است. پروژههای انتقال آب و سدسازی پشتوانه مطالعاتی مناسب، به خصوص از نظر جمعبتشناسی و محیطزیستی نداشته است. الگوی کشت متناسب با شرایط جدید تغییر نکرده و طرح آمایش سرزمین اجرا نشده است. صنایع آببر مثل فولاد، مکانیابی درستی نشدهاند...
متن کامل
اینجا#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech