می‌خواهم از سر انگشتانت
بابونه‌های کوهی بچینم
شاید هنوز
طعم گس و غبارگون رگ‌هامان
در آن‌جا نشت نکرده باشد
ما از پناه نسترن‌ها، آغاز کرده‌ایم
و این خیابان اکنون تابوتی مدور است
که هر چه می‌گردیم، می‌پیماییم
تمکین نمی‌پذیرد
محمد مختاری
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing