⭕️ نقش «راویان» اشعار در تصحیف و جعل دیوان شعرا.
همیشه رسم چنین بوده که در شناخت جعل و تصحیفات متون و نسخ، نخست سراغ کاتب و نسخه بردار می رفتند که احیاناً کار، کار کاتب بوده است.
اما نباید غافل بود که هر شاعری عموماً برای خود راوی یا روایانی داشته است که شعر او را در مجامع و مجالس با آواز خوش و در مقامات خاص موسیقیایی روایت می کرد.
این راویان گذشته از حفظ و روایت اشعار، در کار تصحیح و شرح متون نیز بوده اند گاه خود در اشعار شاعران دست برده و جعل هم می کرده اند.
خاقانی در منشآت خود و عبدالرحمن جامی و همچنین قاآنی در شعر خود از دست برد های راوی به اشعارشان سخن گفته اند. مقاله ی زیر بحث های مشبعی دراین باره آورده است.
نویسنده گرچه نقل قول می کند که سنت روایت در شعر فارسی از عرب گرفته شده ولی سخنی بی اساس است و قول استاد شفیعی کدکنی دراین باره صحیح است که راویان اشعار همان خنیاگران و گوسانان دوره اشکانی ایرانند.
- دکتر محمود علی اضغری
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan👇👇