✳️ کم کردن تأثیرات مکانیزم ماشه

✍ مرتضی افقه/اقتصاددان

✅ بر این باورم که فعال‌سازی مکانیزم ماشه نه تنها تحریم‌های سازمان ملل را بازمی‌گرداند، بلکه فضای روانی سنگینی بر اقتصاد ایران تحمیل می‌کند.
افقه تأکید دارد که این مکانیزم کشورها را ملزم به کنترل تجارت ایران می‌کند، از جمله بازرسی کشتی‌ها، که فروش نفت و واردات کالا را سخت‌تر خواهد کرد.

من می‌بینم که این امر می‌تواند دلار را ۴-۵ هزار تومان گران‌تر کند و تورم را تشدید نماید، اما تأثیرات بلندمدت آن بیشتر از کوتاه‌مدت است.
*بدون تحریم هم، ناکارآمدی‌های داخلی مانند قوانین ضدونقیض و مدیریت ضعیف، اقتصاد را فلج کرده‌اند.*

برای کم کردن این تأثیرات، ابتدا باید بر عوامل داخلی تمرکز کنیم. من پیشنهاد می‌کنم دولت موانع تولید در بنگاه‌های کوچک و متوسط را برطرف کند؛ این واحدها اشتغال‌زا هستند اما به دلیل بوروکراسی و تصمیم‌گیری‌های غلط، تعطیل شده‌اند.
افقه اشاره می‌کند که حتی بدون ماشه، نظام اجرایی پر از اشتباه است، پس اصلاح ساختار حکمرانی ضروری است.

من فکر می‌کنم سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی را اولویت دهیم، چرا که نیاز ۱۰۰ درصدی به سرمایه خارجی برای رونق داریم.
اما با بازگشت قطعنامه‌ها، همه کشورها از همکاری منع می‌شوند، پس نباید بیش از حد به چین و روسیه تکیه کنیم – آن‌ها کج‌دار و مریز عمل می‌کنند و منافع خود با آمریکا را فدا نمی‌کنند.

راهکار دیگر، تقویت دیپلماسی منطقه‌ای است، هرچند افقه می‌گوید همسایگان از نظر اقتصادی و سیاسی ضعیف هستند.
من باور دارم که مذاکره با آمریکا، هرچند دشوار، می‌تواند فشارها را کاهش دهد؛ چین هم ایران را به این سمت ترغیب می‌کند. علاوه بر این، کنترل نقدینگی و سیاست‌های پولی انقباضی برای مهار تورم روانی ضروری است.
در بلندمدت، اقتصاد مقاومتی واقعی – نه شعاری – با افزایش تولید داخلی و کاهش وابستگی به نفت، کلید است.

در نهایت، من می‌بینم که بدون اصلاحات داخلی، حتی برداشتن تحریم‌ها گره‌گشا نیست. دولت باید از فرصت فعلی برای خنثی‌سازی اثرات روانی استفاده کند و به سمت تعاملات سازنده حرکت نماید.
این رویکرد می‌تواند اقتصاد را از فضای جنگی نجات دهد.
كانال قواعدبازی