سلام به دوست خوبم🌹
در خصوص اینکه میگین به خاطر مشکلات مالی مجبور به انتقالی شدید و کار اقماری رو انتخاب کردید و در عین حال برخی شما را سرزنش می کنند و گویی قصد ایجاد پشیمانی را در شما دارند، توصیه های زیر رو پیشنهاد می کنم:
🔶️ما وقتی تصمیمی می گیریم و انتخابی می کنیم از موضع مسائل و سیاستهای زندگی شخصی و خانوادگی این کار را می کنیم که حتما صلاحی را در آن دیده ایم. باید بدانیم و به خود بگوییم که دیگران در جایگاه ما نیستند و نمی توانند از موضع مشکلات ما به موضوع نگاه کنند(فقدان همدلی ؛ یا عدم درک ما) دوستان و اطرافیان ما صرفا از دید مشکلات اقماری به موضوع نگاه می کنند. پس قرار نیست روی ما تاثیر بگذارند
🔶️از سوی دیگر هر انتخابی مزایا و محدودیتهای خودش را دارد؛ بنابراین اگر شما پذیرفتید انتقالی بگیرید یقینا یک سری مشکلات مالی شما بر طرف می شود و آرامشی را تجربه خواهید کرد
اما قرار نیست این انتخاب یا هر گزینه ی دیگر همه چیزش کامل و درجه یک باشد، دست کم من ندیده ام!
اگر بخواهم از خودم مثالی بزنم زمانی که اقماری بودم، خیالی بسیار اسوده از بابت حقوق و کار داشته ام، اما زمانی که بیرون آمده ام اگر چه درآمدم بیشتر شد اما مرتب باید به گزینه های احتمالی (عقب نماندن از رقبا، ارتقای مهارتهای مرتبط و غیر مرتبط و...) فکر می کردم.
زمانی که هم کار منطقه را داشتم و هم کار تهران را، در واقع آرامش نداشتم
پس اجبارا می بایست یکی را انتخاب می کردم و پیامدها و مزایایش را می پذیرفتم.
به هر حال شما هر انتخابی کنید کاملا رضایت تان تامین نمی شود!
از اینجا به بعد بحث تطبیق دادن خودتان با شرایط مطرح است.
🔶️به این فکر کنید که در این تغییر شغلی، چه امکاناتی و رفاهی تامین شد.
کدام بخش خیالتان آسوده شده، نه اینکه همکاران شما چه می گویند.
🌹🌹🌹🌹