روابط حوزه انرژی پکن و ریاض | مجید رئوفی
بزرگترين شركاي اقتصادي چين در خاورميانه،عربستان و امارات دو متحد امريكا هستند.
بزرگترين صادركننده نفت به چين، عربستان است. جالب آن كه باوجود لابي گسترده امريكا،عربستان عضو و سهامدار بانك توسعه زيرساختهاي آسيا شد كه چين براي توسعه ابتكار كمربند و جاده تأسيس كرده.
عربستان وقتي ديد روسيه در سال ٢٠١٧ در صدر صادركنندگان نفت به چين قرار گرفته،حاضر شد به پالايشگاههاي تي پات چين،نفت بفروشد و با يوان رنمينبي تسويه كند؛كاري كه قبلا در شأن خود نمي ديد. عربستان از زمان ملك عبدالله به سمت چين گرايش پيداكرد. او به چين سفر كرد و قراردادهاي فراواني بست.
تجارت سعودی و چین از 1.8میلیارد در سال 1999 به 70.2میلیارد دلار در سال 2012 رسید که بالاترین میزان تجارت دوجانبه بین دو کشور بوده است.این رقم در سال2017 حدود 50میلیارد دلار بود.تجارت دو كشور منحصربه قراردادهاي انرژي نيست وبخش معدن و زيرساختهاي حمل و نقل و ...را در برمي گيرد
در سال 2009، شرکت مهندسی راهآهن چین که یک هلدینگ دولتی است، یک قرارداد 1.8 میلیارد دلاری را برای ساخت راهآهن پرسرعت مکه به مدینه منعقد کرد.
در سال ٢٠١٠ برای اولین بار،سه مرکز چینی در عربستان با نام چاینامارت، با صدهزار مترمربع زیربنا در یک تقاطع شلوغ و درحال توسعه ایجاد شد. به نظر میرسید این مرکز نماد عصر جدید افول غربیها و صعود چینیها در سعودي باشد.
در جريان سفر ملك سلمان به چين در سال ٢٠١٧ چین و عربستان قراردادهای اقتصادی به ارزش ۶۵ میلیارد دلار در بخش هاي تولید نفت، احداث پالایشگاههای مدرن و اجرای طرحهای پتروشیمی در این عربستان و چين امضاء کردند.هيچكس هم نگفت نكند چين،با اين قراردادها به استعمار عربستان چشم دارد.
عربستان هم باوجود مخالفتهاي امريكا مسيري را كه به نفع خودش بود،پيش گرفت.با وجود لغو سفر سال ٢٠١٥ شي به عربستان به بهانه حمله به يمن،به دليل سياستهاي عربستان در نزديكي به چين،شي در سال ٢٠١٦ اول به عربستان سفر كرد،بعد به ايران.
✅ @karkhone