ادعای ۲۰ هزار، ۳۰ هزار، ۵۰ هزار کشته، در دو صورت می تواند صحیح باشد:
۱. پنهان کردن کشته ها در گورهای دسته جمعی؛ گور دسته جمعی در همیشه تاریخ بزرگترین سند کشتارهای بزرگ پنهانکاری شده بوده؛ چنانکه هیچ کشتار بزرگی را پنهان باقی نگذاشته است. گور دستهجمعی زیر خاک پنهان است اما هر کشته، در بیرون از خاک و در جستجوری خود شبکه ای از خانواده، همسایه، دوست، آشنا، همکار، همکلاسی، مستاجر، صاحب خانه و .... را دارد که به دنبالش می گردند و مرگپنهان کاری شده را فریاد می زنند. در جهان شبکه های اجتماعی پنهان کردن حتی یک کشته، از عهده هیچ حکومتی بر نمی آید. چه برسد به آنکه فاصله از سه هزار تا ۳۶ هزار یا ۵۰ هزار باشد.
۲.حکومت کشته ها را پنهان نکند و به خانواده هایشان تحویل دهد؛ منتها با تعهد گرفتن برای تدفین بی سر و صدا.
اینجا نیز باز حکایت همان شبکه ی عزادار پشت سر هر کشته است که راست یا دروغ بودن ادعای هر دو طرف را آشکار می کند. چه طرفی که آمار سه هزار نفر را ارائه کرده و چه طرفی که هر ۱۲ ساعت، ۵ هزار نفر بر آمار کشته ها می افزاید.
در اینجا می توان چنین سکوتی را برای عدد کوچکتری از کشته ها مثلا تا چند ده نفر، تعهد گرفت، اما وقتی به آمار چند ده هزار نفر برسیم، اسامی بیرون می افتد و بنای پنهانکاری فرو می ریزد.
توصیه می کنم ماجرای کشتار لهستانی ها توسط روس ها در جنگ جهانی دوم در کاتین اوکراین را بخوانید. نه گور دسته جمعی قابل پنهان کردن است و نه ادعای کشتار جمعی بدون نشان دادن گور دسته جمعی امری ست شدنی.
اتفاقا در بلواهای سیاسی، هر مرگ، شناسه خود را دارد. نه قاتل را می توان پنهان کرد و نه مقتول را. برخلاف آغاز هنگامه، گرد و غبار پروپاگاندای رسانه ها که فرونشست، اثر انگشت هر قاتلی بر جنازه مقتول هویدا خواهد بود. این که چه کسی کشت، چه کسی کشتار را ترتیب داد و چند نفر کشته شدند بی رحمانه فاش خواهند شد.
@zahrdarooزهردارو | شیبانی
نوشته های رضا شیبانی در ایتا:
https://eitaa.com/zahrdaroo
در نهاین پنجاه هزار کشته یک میلیون فامیل دارن. پنجاه هزار کشته یک میلیون آدم به شدت عصبانی دارن کا حاضرن جون بدن برای این اتفاقات. آیا کسی از این یک میلیون آدم از جون گذشته از ۱۹ ام به بعد کسی دیده؟ عقل هم خوب چیزیه