زنان پیش قراولان تغییر
در دنیای پیش رو زنان در کانون تأثیر پذیری از منازعات بر سر آب و منابع طبیعی اند. با این که زنان بار روانی و مادی آسیبهای ناشی از پیامدهای اجرای پروژه های آبی بر عهده دارند در تصمیم گیری و برنامه ریزی آن تقریبا هیچ نقشی ندارند و در حقیقت حتی زنان دانشمند و متخصص نیز در زمینه انرژی و حوزه آب کمتر فرصت پیدا کرده‌اند که در نظام تصمیم‌گیری در دنیا نقش داشته باشند.
تجربیات اخیر اجرای برنامه های اجتماعی سازگاری با کم آبی در دنیا نشان میدهد که در بسیاری از کشورهای جهان از جمله برخی جوامع فقیر آفریقایی بجای سازه سازی های مخاطره آمیز، با تکیه بر دانش بومی شیوه‌های اجتماعی تطبیق با شرایط کم آبی را در پیش گرفته‌اند.
آنها با مشارکت فعالانه زنان در تصمیم گیری ها مدل جدید اقتصادی طراحی کرده‌اند تا اقتصاد روستاها اغلب به رهبری فعالانه و مسئولانه زنان و با مشارکت اجتماعی همه اهالی روستا پایدار شود.
یکی از دلایل این تغییر رویکرد نسبت به زنان در این کشورها و جوامع محلی در حوزه سازگاری با کم آبی، درک خطر و شیوه رویارویی با مساله کم آبی و مخاطرات آن است که متاسفانه سیستم حکمرانی آب در کشور ما هنوز به این درک نرسیده و به سازه سازی های بی امان و انتقال آب و تخریب گسترده جنگلها و منابع طبیعی و روستاها ادامه میدهد.
دلیل این امر علاوه بر سلطه مردسالاری بر حوزه آب ، جهالت نسبت به تاریخ زندگی بشر و همچنین فساد و ناکارآمدی در سیاست گذاری و برنامه ریزی است. علی رغم این در حاشیه گذاشتن عامدانه زنان، هیچ قدرتی نتوانسته زنان را برای مشارکت در جنبشهای مدنی محیط زیستی متوقف نماید. شاید آگاهی از درک آسیب پذیری زنان از این توزیع نابرابر برای خود زنان بسیار مهم است و همین درک موجب پیشتازی آنها در جنبشهای محیط زیستی است.
با توجه به مخاطرات تغییرات اقلیمی دیده می شود که در مناطقی از جهان از جمله ایران که زنان به این آگاهی و درک خطر رسیده اند، با وجود همه چالش ها به کنشگران موثر و رهبران خستگی ناپذیر جنبش های محیط زیستی تبدیل شده اند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
در دنیای پیش رو زنان در کانون تأثیر پذیری از منازعات بر سر آب و منابع طبیعی اند. با این که زنان بار روانی و مادی آسیبهای ناشی از پیامدهای اجرای پروژه های آبی بر عهده دارند در تصمیم گیری و برنامه ریزی آن تقریبا هیچ نقشی ندارند و در حقیقت حتی زنان دانشمند و متخصص نیز در زمینه انرژی و حوزه آب کمتر فرصت پیدا کرده‌اند که در نظام تصمیم‌گیری در دنیا نقش داشته باشند.
تجربیات اخیر اجرای برنامه های اجتماعی سازگاری با کم آبی در دنیا نشان میدهد که در بسیاری از کشورهای جهان از جمله برخی جوامع فقیر آفریقایی بجای سازه سازی های مخاطره آمیز، با تکیه بر دانش بومی شیوه‌های اجتماعی تطبیق با شرایط کم آبی را در پیش گرفته‌اند.
آنها با مشارکت فعالانه زنان در تصمیم گیری ها مدل جدید اقتصادی طراحی کرده‌اند تا اقتصاد روستاها اغلب به رهبری فعالانه و مسئولانه زنان و با مشارکت اجتماعی همه اهالی روستا پایدار شود.
یکی از دلایل این تغییر رویکرد نسبت به زنان در این کشورها و جوامع محلی در حوزه سازگاری با کم آبی، درک خطر و شیوه رویارویی با مساله کم آبی و مخاطرات آن است که متاسفانه سیستم حکمرانی آب در کشور ما هنوز به این درک نرسیده و به سازه سازی های بی امان و انتقال آب و تخریب گسترده جنگلها و منابع طبیعی و روستاها ادامه میدهد.
دلیل این امر علاوه بر سلطه مردسالاری بر حوزه آب ، جهالت نسبت به تاریخ زندگی بشر و همچنین فساد و ناکارآمدی در سیاست گذاری و برنامه ریزی است. علی رغم این در حاشیه گذاشتن عامدانه زنان، هیچ قدرتی نتوانسته زنان را برای مشارکت در جنبشهای مدنی محیط زیستی متوقف نماید. شاید آگاهی از درک آسیب پذیری زنان از این توزیع نابرابر برای خود زنان بسیار مهم است و همین درک موجب پیشتازی آنها در جنبشهای محیط زیستی است.
با توجه به مخاطرات تغییرات اقلیمی دیده می شود که در مناطقی از جهان از جمله ایران که زنان به این آگاهی و درک خطر رسیده اند، با وجود همه چالش ها به کنشگران موثر و رهبران خستگی ناپذیر جنبش های محیط زیستی تبدیل شده اند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment