⭕️ سیروس آموزگار؛ ایستادن پای رفاقت
📌 سیروس آموزگار در انسجام‌بخشی و مدیریت و کارآمد کردن روزنامه آیندگان نقشی تعیین کننده داشت
♦️مرگ سیروس آموزگار، جدا از تلاش‌ها و کوشش‌هایی که او انجام داد، اذهان را بی‌اختیار به سمت دولت دکتر شاپور بختیار سوق می‌دهد؛ که او یکی از ۱۴ وزیری بود که ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ به کابینه دعوت شد و سمت وزارت اطلاعات و جهانگردی را پذیرفت و هم‌زمان به عنوان مشاور ارشد نخست‌وزیر ایفای مسئولیت کرد. آن کابینه تنها ۳۷ روز دوام آورد، اما از آن به عنوان یکی از پر سروصداترین و تاریخ‌سازترین کابینه‌های تاریخ ایران مدرن یاد می‌شود که عمده اعضای آن با اشراف و دانش به سقوط گریزناپذیر، خطر کردند و مسئولیت حضور در آن را پذیرفتند. برخی از آنان در زمره مخالفان شاه قرار داشتند و یا از اوضاع سیاسی و رفتارهای آخرین شاه ایران، چندان رضایتی نداشتند، اما در نهایت به این جمع‌بندی رسیدند که شاید بتوان جلو آن خروش را گرفت و کشور را به سمت اصلاحات بنیادی سوق داد و از انقلاب جلوگیری کرد. این تلاش اگرچه فرجامی ناخوش داشت، اما سیروس آموزگار حتی در آخرین سال‌های عمرش نیز آن را حرکتی درست و به‌قاعده و در زمره افتخارات زندگی خویش می‌دانست.
ایستادن پای رفاقت
سیروس آموزگار در چند گفت وگوی رسانه‌ای، از جمله در یکی از آخرین گفت وگوهای خود (با ف.م . سخن) در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ و ایام کرونا، از روزی یاد می‌کند که بختیار به او تلفن کرد و خواستار پذیرش وزارت اطلاعات و جهانگردی شد.
«به بختیار گفتم، من پای رفاقت هستم و وارد چنین دریایی خواهم شد، اما شانس ما برای تغییر بسیار کم است.» او سپس می‌گوید، «وقتی از بختیار پرسیدم چقدر احتمال موفقیت داری؟ گفت پنج درصد. با تعجب و به اعتراض گفتم، پس چرا چنین مسئولیتی را پذیرفتی؟ پاسخ داد، وقتی یک طبیب احتمال حتی یک درصد شفا یافتن بیمار را بدهد، روی همان یک درصد هم تلاش می‌کند و ما وظیفه داریم که تلاش کنیم تا کشور به دست یک جریان متحجر مذهبی نیفتد.»
او در همین گفت‌و‌گو یکی از دلایل شکست بختیار را تلاش نیروهای هم‌حزبی‌اش در مخالفت با او ذکر می‌کند. به گفته آموزگار، وقتی بختیار مسئولیت را پذیرفت، خودش گفت «بهتر است پیش از اعلام عمومی ابتدا با دوستان و هم حزبی‌هایم در جبهه ملی جلسه بگذارم، اما یک‌باره از رادیوی بی‌بی‌سی خبر را شنیدم و خودمان هم شوکه شدیم که چه کسی خبر را درز داد؟ چند دقیقه بعد دکتر کریم سنجابی تماس گرفت و گفت، اگر قرار بود کسی نخست وزیر شود این من بودم و نه شما؛ که بختیار هم پاسخ داد، من آماده‌ام که این سمت را در اختیار شما آقای دکتر سنجابی قرار دهم و خودم هم کمک‌تان کنم، که آقای سنجابی بدون بی‌‌آن‌که پاسخی بگوید تلفن را قطع کرد.»
بعدها آموزگار از این روز به تلخی یاد می‌کند و آن را اتفاقی نادر می‌داند که یک حزب به جای کمک به نیروی حزبی خودش در مدیریت قدرت، به مخالف و برانداز آن فرد تبدیل شد.
بیشتر بخوانید...
🖌 حسن امرایی
📌 سیروس آموزگار در انسجام‌بخشی و مدیریت و کارآمد کردن روزنامه آیندگان نقشی تعیین کننده داشت
♦️مرگ سیروس آموزگار، جدا از تلاش‌ها و کوشش‌هایی که او انجام داد، اذهان را بی‌اختیار به سمت دولت دکتر شاپور بختیار سوق می‌دهد؛ که او یکی از ۱۴ وزیری بود که ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ به کابینه دعوت شد و سمت وزارت اطلاعات و جهانگردی را پذیرفت و هم‌زمان به عنوان مشاور ارشد نخست‌وزیر ایفای مسئولیت کرد. آن کابینه تنها ۳۷ روز دوام آورد، اما از آن به عنوان یکی از پر سروصداترین و تاریخ‌سازترین کابینه‌های تاریخ ایران مدرن یاد می‌شود که عمده اعضای آن با اشراف و دانش به سقوط گریزناپذیر، خطر کردند و مسئولیت حضور در آن را پذیرفتند. برخی از آنان در زمره مخالفان شاه قرار داشتند و یا از اوضاع سیاسی و رفتارهای آخرین شاه ایران، چندان رضایتی نداشتند، اما در نهایت به این جمع‌بندی رسیدند که شاید بتوان جلو آن خروش را گرفت و کشور را به سمت اصلاحات بنیادی سوق داد و از انقلاب جلوگیری کرد. این تلاش اگرچه فرجامی ناخوش داشت، اما سیروس آموزگار حتی در آخرین سال‌های عمرش نیز آن را حرکتی درست و به‌قاعده و در زمره افتخارات زندگی خویش می‌دانست.
ایستادن پای رفاقت
سیروس آموزگار در چند گفت وگوی رسانه‌ای، از جمله در یکی از آخرین گفت وگوهای خود (با ف.م . سخن) در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ و ایام کرونا، از روزی یاد می‌کند که بختیار به او تلفن کرد و خواستار پذیرش وزارت اطلاعات و جهانگردی شد.
«به بختیار گفتم، من پای رفاقت هستم و وارد چنین دریایی خواهم شد، اما شانس ما برای تغییر بسیار کم است.» او سپس می‌گوید، «وقتی از بختیار پرسیدم چقدر احتمال موفقیت داری؟ گفت پنج درصد. با تعجب و به اعتراض گفتم، پس چرا چنین مسئولیتی را پذیرفتی؟ پاسخ داد، وقتی یک طبیب احتمال حتی یک درصد شفا یافتن بیمار را بدهد، روی همان یک درصد هم تلاش می‌کند و ما وظیفه داریم که تلاش کنیم تا کشور به دست یک جریان متحجر مذهبی نیفتد.»
او در همین گفت‌و‌گو یکی از دلایل شکست بختیار را تلاش نیروهای هم‌حزبی‌اش در مخالفت با او ذکر می‌کند. به گفته آموزگار، وقتی بختیار مسئولیت را پذیرفت، خودش گفت «بهتر است پیش از اعلام عمومی ابتدا با دوستان و هم حزبی‌هایم در جبهه ملی جلسه بگذارم، اما یک‌باره از رادیوی بی‌بی‌سی خبر را شنیدم و خودمان هم شوکه شدیم که چه کسی خبر را درز داد؟ چند دقیقه بعد دکتر کریم سنجابی تماس گرفت و گفت، اگر قرار بود کسی نخست وزیر شود این من بودم و نه شما؛ که بختیار هم پاسخ داد، من آماده‌ام که این سمت را در اختیار شما آقای دکتر سنجابی قرار دهم و خودم هم کمک‌تان کنم، که آقای سنجابی بدون بی‌‌آن‌که پاسخی بگوید تلفن را قطع کرد.»
بعدها آموزگار از این روز به تلخی یاد می‌کند و آن را اتفاقی نادر می‌داند که یک حزب به جای کمک به نیروی حزبی خودش در مدیریت قدرت، به مخالف و برانداز آن فرد تبدیل شد.
بیشتر بخوانید...
🖌 حسن امرایی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment