برای شهدای جمهور

نه همین دل ز من بی سر و سامان زد و رفت
دلبری کرد و دل از گبر و مسلمان زد و رفت

چشم گریان من او را ز سفر باز نداشت
داغ هجران به دلم آن گل خندان زد و رفت


به تماشای بهار و گل سرخ آمده بود
قدمی چند در این باغ و گلستان زد و رفت

هر طرف بوی دل سوخته پیچیده، مگر
کسی از آه خود آتش به نیستان زد و رفت

در قیامت چه دهد پاسخ این سوختگان
آنکه آتش همه را بر جگر و جان زد و رفت

به غبارش نرسیدم من بیچاره، که او
گردبادی‌ شد و بر کوه و بیابان زد و رفت

تیغ بست و مدد از شاه ولایت طلبید
یا علی گفت و دلیرانه به میدان زد و رفت

پرچمی را که به نام شرف افراشته بود
بر ستیغ ظفر و قلۀ ایمان زد و رفت

زخمی و سوخته بازآمد و دلها را سوخت
آنکه در حادثه بر آتش و طوفان زد و رفت

شعله‌ور بود ز هجران شهیدان دل ما
او بر این شعلۀ افروخته دامان زد و رفت

تا به صبح ابدیت رسد از ظلمت خاک
چنگ بر دامن خورشید خراسان زد و رفت

از دل غمزدۀ ملت ایران نرود
نقش خود آنکه به لوح دل ایران زد و رفت


استاد #جلال_محمدی

@zahrdaroo