🔶«قانون مور» و بن بست شرکت Intel
▪️شرکت اینتل در سال 1977 اولین CPU تجاری خود را تولید کرد که از 2300 ترانزیستور باریک تشکیل شده بود که عرض هر کدام حدود 10000 نانومتر (یا یک میلیاردم متر) بود که معادل اندازه گلبول قرمز خون است. تراشه های امروزی Intel حدود یک و نیم تا دو میلیارد ترانزیستور را در دل خود جای داده اند که عرض هرکدام 14نانومتر است، (آنقدر باریک که عملا قابل مشاهده نیستند و کوچکتر از مقیاس طول موجی از نور هستند که انسان می تواند ببیند.)
▪️این پیشرفت حیرت آور یکی از پیامدهای مشاهده ای است که ابتدا توسط Gordon Moore بنیانگذار اینتل صورت گرفت و بعدها به «قانون مور» مشهور شد. Gordon Moore در سال ۱۹۶۵ به این نکته اشاره کرد که تعداد اجزائی که می توان در واحد سطح یک مدار قرار داد هر سال دو برابر می شود. این گزاره، که بعدها تعدیل شد و به صورت دو برابر در هر دو سال درآمد به قاعده ای تبدیل شده که پیشرفت IT در دنیا بر اساس آن پیش می رود. هر سال میلیاردها دلار برای یافتن راه حلی برای کوچکتر ساختن تراشه ها هزینه میشود. قانون مور در این مدت به ساخت تراشه هایی کمک کرده که در همه وسایل از کتری های برقی گرفته تا خودروها و موبایلها بکار می روند.
⛔️بن بست Intel: جایی برای کوچکتر شدن نیست!
کوچکتر ساختن تراشه هر بار سخت تر و سخت تر می شود و با ترانزیستورهای فعلی که اندازه آنها معادل ده ها اتم است، به نظر می رسد که مهندسان دیگر بیش از این نمی توانند پیش بروند. از زمان ارائه اولین CPU تا کنون حدودا 24 دور «قانون مور» طی شده است. اگر «قانون مور» بخواهد ادامه پیدا کند مهندسان باید دریابند که چگونه می توان تراشه هایی ساخت که اجزاء آن کوچکتر از کوچکترین عنصر موجود در عالم یعنی اتم هیدروژن باشد. تحقق این امر، بر اساس دانش امروز بشر غیرممکن است.
◾️همه این ها باعث شده که در میان کارشناسان این اجماع ایجاد شود که قانون مور به پایان خود نزدیک می شود. پایان قانون مور به معنی توقف انقلاب رایانه ای نیست، اما به این معنی است که دهه های پیش رو کاملا با دهه های گذشته متفاوت خواهند بود. رایانش کوانتومی یکی از کلیدهای حل معما در بن بست Intel است که در مطالب بعدی در این کانال به آن خواهیم پرداخت.
◾️پ.ن:
نوشتار فوق برداشت و ترجمه آزادی است از نظرات Robert Carlson که در کتاب «20 تغییر بزرگ تکنولوژی تا سال 2050» منتشر شده است.
🆔 @PingChannel
خبر، تحلیل، انتقاد - فناوری اطلاعات
▪️شرکت اینتل در سال 1977 اولین CPU تجاری خود را تولید کرد که از 2300 ترانزیستور باریک تشکیل شده بود که عرض هر کدام حدود 10000 نانومتر (یا یک میلیاردم متر) بود که معادل اندازه گلبول قرمز خون است. تراشه های امروزی Intel حدود یک و نیم تا دو میلیارد ترانزیستور را در دل خود جای داده اند که عرض هرکدام 14نانومتر است، (آنقدر باریک که عملا قابل مشاهده نیستند و کوچکتر از مقیاس طول موجی از نور هستند که انسان می تواند ببیند.)
▪️این پیشرفت حیرت آور یکی از پیامدهای مشاهده ای است که ابتدا توسط Gordon Moore بنیانگذار اینتل صورت گرفت و بعدها به «قانون مور» مشهور شد. Gordon Moore در سال ۱۹۶۵ به این نکته اشاره کرد که تعداد اجزائی که می توان در واحد سطح یک مدار قرار داد هر سال دو برابر می شود. این گزاره، که بعدها تعدیل شد و به صورت دو برابر در هر دو سال درآمد به قاعده ای تبدیل شده که پیشرفت IT در دنیا بر اساس آن پیش می رود. هر سال میلیاردها دلار برای یافتن راه حلی برای کوچکتر ساختن تراشه ها هزینه میشود. قانون مور در این مدت به ساخت تراشه هایی کمک کرده که در همه وسایل از کتری های برقی گرفته تا خودروها و موبایلها بکار می روند.
⛔️بن بست Intel: جایی برای کوچکتر شدن نیست!
کوچکتر ساختن تراشه هر بار سخت تر و سخت تر می شود و با ترانزیستورهای فعلی که اندازه آنها معادل ده ها اتم است، به نظر می رسد که مهندسان دیگر بیش از این نمی توانند پیش بروند. از زمان ارائه اولین CPU تا کنون حدودا 24 دور «قانون مور» طی شده است. اگر «قانون مور» بخواهد ادامه پیدا کند مهندسان باید دریابند که چگونه می توان تراشه هایی ساخت که اجزاء آن کوچکتر از کوچکترین عنصر موجود در عالم یعنی اتم هیدروژن باشد. تحقق این امر، بر اساس دانش امروز بشر غیرممکن است.
◾️همه این ها باعث شده که در میان کارشناسان این اجماع ایجاد شود که قانون مور به پایان خود نزدیک می شود. پایان قانون مور به معنی توقف انقلاب رایانه ای نیست، اما به این معنی است که دهه های پیش رو کاملا با دهه های گذشته متفاوت خواهند بود. رایانش کوانتومی یکی از کلیدهای حل معما در بن بست Intel است که در مطالب بعدی در این کانال به آن خواهیم پرداخت.
◾️پ.ن:
نوشتار فوق برداشت و ترجمه آزادی است از نظرات Robert Carlson که در کتاب «20 تغییر بزرگ تکنولوژی تا سال 2050» منتشر شده است.
🆔 @PingChannel
خبر، تحلیل، انتقاد - فناوری اطلاعات
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment