۲۹ اسفند، جشن «اوشیدر» یا جشن «پایان زمستان» برابر با زمان گاهنباری بنام «هَمَسْپَت مَدَم» در اوستایی

«هَمَسْپَث مَئیدَیه» به معنی برابری شب و روز یا برابری سرما و گرما( آغاز اعتدال بهاری ) است.

همچنین هنگام جشن «اوشیدر» در سیستان به آرزوی فرا آمدن سوشیانت که در این روز مردمان،
دختری را بر شتری آذین شده می نشانند و همراه با شادی و سرود او را برای آب تنی به دریاچه ی
هامون می برند.

گرامیداشت درگذشتگان در سُغد و امروزه نیز در بسیاری نواحی گوناگون.
جشن «علفه» در خمین، همراه با بردن علف های صحرایی به خانه و روشن كردن چراغی در همه ی
اتاق ها.

همچنین آتش افروزی بر فراز بام ها در بسیاری از نقاط ایران، در شامگاه آخرین روز سال.

@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment