"من نمی‌خواهم فرصتِ مناسب برای تهیه‌ی تکه‌ای از این کیکِ آفریقایی باشکوه را از دست بدهم."
لئوپولد دوم پادشاه بلژیک

قبل از اینکه هیتلر ۶ میلیون یهودی را بکشد، لئوپولد از بلژیک بیش از ۱۰ میلیون آفریقایی را در کنگو کشت و بازوهای بی‌شماری دیگر را قطع کرد.

پس از کنفرانس برلین ۱۸۸۴-۱۸۸۵ (کنفرانسی که در آن کشورهای اروپایی، ادعای تملک آفریقا توسط هر کشوری که بتواند آن‌را اشغال کند را «قانونی» اعلام کردند) کشورهای مختلف اروپایی شروع به نصب پرچم‌های خود در سراسر آفریقا کردند.

آن‌ها دست به کشتار آفریقایی‌ها زدند و سپس ثروت‌شان را برای ثروتمندتر کردن اروپا چپاول کردند.

پادشاه لئوپولد دوم عازم #کنگو شد و آن را قلمرو خود اعلام کرد مردم و زمین‌های‌شان را دارایی خود نامید و به سرعت زمین‌‌ها را به یک شرکت پول‌ساز تبدیل کرد.

کنگو سرشار از مواد معدنی بود، اما در آن زمان از نظر عاج و لاستیک (کائوچو طبیعی، ماده اولیه لاستیک) غنی‌تر بود. او سیستمی وحشیانه را راه‌اندازی کرد که اگر مردم سهمیه‌های منظم جمع‌آوری لاستیک را نمی‌رساندند، قتل‌عام یا مثله می‌‌شدند.

دولت پادشاه لئوپولد دوم اعلام کرد که برداشت لاستیک یک مالیات ضروری است که توسط کسانی که در این زمین زندگی می‌کنند به تاج و تخت او می‌پردازند.
این به معنای واقعی کلمه این بود که لئوپولد زمین‌ها و ثروت مردم را گرفت و آن‌ها را مجبور کرد تا در سرزمین خود به عنوان برده کار کنند.
صنعت لاستیک در اروپا در حال رونق بود و او باید خواسته‌های بازار را برآورده می‌کرد. از همین‌رو برای سرعت بخشیدن به غارت، به عنوان مجازات عدم رعایت سهمیه، دست و پای خاطیان را قطع می‌‌کرد.

لئوپولد دوم ارتشی متشکل از حدود ۱۹۰۰۰ مزدور اروپایی به نام نیروی Publique داشت. ارتش به طور تهاجمی آفریقایی‌ها را در رده های پایین‌تر به خدمت گرفت. این آفریقایی‌ها تحت فشار قرار گرفتند و در صورت مقاومت اعدام می شدند.

مقامات اروپایی آنقدر بی‌رحم و تشنه‌ی لاستیک بودند که قانونی را برای سربازان ایجاد کردند که دست هر یک از شهروندان کنگو را که به دلیل ناتوانی در انجام سهمیه خود کشته شده بودند، قطع کرده و تحویل دهند.

به مرور منابع شروع به کاهش کردند و پس از آن به دست آوردن لاستیک دشوارتر بود، زیرا بسیاری از افراد مجبور بودند برای رسیدن به درختان کائوچو از درختان بلند بالا بروند. مردم اغلب در حین بالا رفتن از درختان سقوط کرده و می‌مردند.

علاوه بر تیراندازی و معلول کردن، بیماری نیز عامل دیگری بود که باعث مرگ میلیون‌ها نفر شد. بلژیکی‌ها به رفاه کارگران توجه نمی‌کردند‌. آن‌ها را با گوشت و سبزیجات ناسالم تغذیه می‌کردند و بیشتر اوقات به آن‌ها گرسنگی تحمیل می‌کردند.

با این حال، این امر باعث توقف بلژیکی‌ها نشد و آن‌ها برای منافع تجاری منابع خود، به بردگی گرفتن مردم کنگو ادامه دادند.

سوزاندن روستاهای آن‌ها یکی از روایت‌های دردناک نسل‌کشی کنگوها بود. افسران آن‌ها یک سهمیه مشخص را به یک روستای کامل می.دادند تا آنها را برآورده کند و در صورت عدم موفقیت، روستاها و ساکنان آن‌ها سوزانده می‌شدند.

#استعمار
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing