قرار نیست همه به یاد آورده شوند.
اما تو به یاد آر.
قرارنیست  همه دیده شوند.
اما تو به یاد آر و ببین که آن‌ها،
چیزی به‌ جز عشق به زندگی نبوده‌اند!
برای همین،
خودشان را احساس نمی‌کنند.
گرچه انگار،
اصلن نبوده‌اند!
و هنوز تاوان پس می‌دهند.
به خاطر یک حرف،
یک کلام،
به خاطر آزادی؛
ایستاده‌اند تا حد زندان،
تاحد شکنجه....

ایستاده اند تا سرحد مرگ!

آن ها، همه‌ی این ها را احساس می‌کنند.
و روزی به یاد می‌آیند.
دیده می‌شوند.

همه‌ی باجه‌ها باز
و
تمام کارت‌ها سوخته‌اند.
پیام می‌آید:
دوباره تلاش کنید.
دوباره تلاش کنید!

ما جنگ نمی‌خواهیم.
اما می‌دانیم،
شما استاد جنگ‌اید...

مسافر پرسید :
به انقلاب نرسیده‌ایم؟
یکی گفت:
هنوز کشتارگاه‌ایم.

م. آشنا

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment