▪️ما احتمالن نمیتوانیم راه خروجمان را بخریم
▪️ ستگادین | شنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۲
این چیزی است که ما معمولن سعی میکنیم انجام دهیم. وقتی تکنولوژی، کالای نرم و راحت(comfort)، مسیر آسان و سرراست(convenience)، کارایی و قیمت در یک راستا قرار میگیرند، بازار، خودش را بخوبی اداره میکند.
از سوی دیگر، اگر پدیدهی کمربند ایمنی لازم نبود، هرگز اتفاق نمیافتاد.
اما پیتزا بدون هیچ تلاش متمرکزی بر رژیم غذایی ما تسلط یافت.
آنها مقدار زیادی مواد شویندهی لباسشویی
تاید میفروشند. میلیاردها دلار در سال. رقمی هنگفت.
اگرچه تاید معمولاً در یک ظرف پلاستیکی بزرگ و با وزن زیاد حمل میشود ولی ما همچنان به خرید آن ادامه میدهیم. چراکه راحت است، پیداکردن آن آسان است و گران نیست.
یکی از چالشهای تغییر فرهنگ ناشی از مصرف، این است که مردم داوطلبانه انتخاب میکنند که چه چیزی بخرند.
ما با محصولات و سیستمهایی که از آنها راضی نیستیم گیر افتادهایم. فقط به این دلیل که چسبیدن به آنچه از قبل داریم راحتتر است. وضعیت موجود به این دلیل وضعیت موجود است که ماندن در آن خوب بنظر میرسد.
و با این حال، گاهی اوقات ما خوششانس هستیم. این
محصول ساده را برای شستن لباسهای خود در نظر بگیرید.
استفاده از این محصول، بسیار راحت است. حتی راحتتر از تاید. تقریبن به همان اندازه ارزان است. به طور چشمگیری پایدارتر است. یک محصول پنجستاره. با این حال، (تا کنون) بخش کوچکی از سهم بازار تاید را در اختیار گرفته است.
ما نمیتوانیم راهی برای خروج از بحران آبوهوایی بخریم، باید با آن کنار بیاییم، سرمایهگذاری کنیم و سیستمهایی را که به آنها وابسته هستیم بازنگری کنیم.
هر چند وقت یکبار، میتوانید به سادگی چیزی را که میخرید تغییر دهید و حتی بهتر از آن، اگر محصول جدید برای شما جواب داد، به دیگران هم اطلاع دهید.
.