📕دربرابر استبداد(#بیست_درس_قرن_بیستم)
🖌 تیموتی اسنایدر
ترجمه: بابک واحدی
انتشارات: نشرگمان
#درس_یازدهم
۱۱. پرس و جو کنید
خودتان سر از ماجراها درآورید. وقت بیشتری را به خواندن مقالات بلند اختصاص دهید. مشترک رسانه‌های چاپی شوید تا از روزنامه نگاران تحقیقی حمایت کنید. ... مسئولیت آن چه را با دیگران به اشتراک می‌گذارید برعهده بگیرید.
«حقیقت چیست؟» بعضی وقت‌ها این سئوال را به این خاطر می‌پرسیم که می‌خواهیم دست روی دست بگذاریم و هیچ کاری نکنیم. بدبینی عمومی، احساس دانا و متفاوت بودن به ما می‌دهد، حتا با وجود این که همراه با هم‌میهنان‌مان در باتلاق بی‌تفاوتی افتاده‌ایم.
توانایی ما در تفکیک واقعیت‌هاست که از ما یک فرد می‌سازد و اعتماد جمعی ما به دانش رایج است که از ما یک جامعه می‌سازد.فردی که تحقیق و پرس‌وجو می‌کند، از طرف دیگر شهروندی است که خلق می‌کند و می‌سازد. رهبری که از پرس‌و‌جوگران خوشش نمی‌آید، بالقوه مستبد است.
هانا آرنت، نظریه‌پرداز سیاسی، زمانی در اندیشه‌ی دروغ‌هایی که در آمریکا درباره جنگ ویتنام بر سر زبان‌ها افتاده بود، گفت: «تحت شرایط عادی دروغ مغلوب واقعیت می‌شود. دروغِ یک دروغگوی با تجربه، هرگز حتا به مدد کامپیوترها، آن‌قدر استحکام بزرگی نخواهد داشت که واقعیت را بپوشاند.» اما آن گزاره «حتا به مدد کامپیوترها» دیگر درست نیست.... (دست‌کم در یک دهه اخیر) اهمیت جهان دوبعدی اینترنت بسیار بیشتر از جهان سه‌بُعدیِ ارتباطات انسانی (شده است). در دنیای دوبُعدیِ اینترنت، جمع‌های جدیدی شکل گرفته‌اند که در نور روز نمی‌توان آن‌ها را دید. قبایلی با جهان بینی‌های متفاوت، مدیون فریب‌ها و دغل‌کاری‌ها.
... از آن جا که در عصر اینترنت تک‌تک ما ناشر هستیم، تک‌تک ما مسئولیت شخصی درک عمومی از حقیقت را بر گردن داریم. اگر واقعاً به دنبال واقعیت‌ها هستیم، هرکدام‌مان می‌توانیم انقلابی کوچک در شیوه کار اینترنت پدید آوریم. اگر خودتان اخبار را راستی‌آزمایی کنید، دیگر اخبار کذب را برای دیگران ارسال نخواهید کرد. اگر پیرو خبرنگارانی باشید که دلیلی برای اعتماد به آن‌ها دارید، می‌توانید یافته‌های آن‌ها را به دیگران هم انتقال دهید...
وقت انتشار اکاذیب اذهان و روان کسی را که می‌آزاریم نمی‌بینیم، ولی معنایش این نیست که ذهن و روان کسی را نمی‌آزاریم. هنگام رانندگی شاید راننده خودرو مقابل را نبینیم، ولی می‌دانیم که نباید خودروی خودمان را به طرف خودروی او هدایت کنیم. (چون) می‌دانیم که آسیب دوسویه خواهد بود. به همین ترتیب، در مقابل آن‌چه دیگران روی صفحه کامپیوتر (یا گوشی) خود، از قول ما می‌خوانند نیز مسئولیت داریم.
اگر بتوانیم از اعمال خشونت علیه اذهان آن دیگرانِ نادیدنی در اینترنت اجتناب کنیم، دیگران هم همین کار را خواهند کرد. و شاید آن وقت جریان اطلاعات اینترنت، دیگر مثل حالا شبیه یک تصادف بزرگ خونین نباشد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
🖌 تیموتی اسنایدر
ترجمه: بابک واحدی
انتشارات: نشرگمان
#درس_یازدهم
۱۱. پرس و جو کنید
خودتان سر از ماجراها درآورید. وقت بیشتری را به خواندن مقالات بلند اختصاص دهید. مشترک رسانه‌های چاپی شوید تا از روزنامه نگاران تحقیقی حمایت کنید. ... مسئولیت آن چه را با دیگران به اشتراک می‌گذارید برعهده بگیرید.
«حقیقت چیست؟» بعضی وقت‌ها این سئوال را به این خاطر می‌پرسیم که می‌خواهیم دست روی دست بگذاریم و هیچ کاری نکنیم. بدبینی عمومی، احساس دانا و متفاوت بودن به ما می‌دهد، حتا با وجود این که همراه با هم‌میهنان‌مان در باتلاق بی‌تفاوتی افتاده‌ایم.
توانایی ما در تفکیک واقعیت‌هاست که از ما یک فرد می‌سازد و اعتماد جمعی ما به دانش رایج است که از ما یک جامعه می‌سازد.فردی که تحقیق و پرس‌وجو می‌کند، از طرف دیگر شهروندی است که خلق می‌کند و می‌سازد. رهبری که از پرس‌و‌جوگران خوشش نمی‌آید، بالقوه مستبد است.
هانا آرنت، نظریه‌پرداز سیاسی، زمانی در اندیشه‌ی دروغ‌هایی که در آمریکا درباره جنگ ویتنام بر سر زبان‌ها افتاده بود، گفت: «تحت شرایط عادی دروغ مغلوب واقعیت می‌شود. دروغِ یک دروغگوی با تجربه، هرگز حتا به مدد کامپیوترها، آن‌قدر استحکام بزرگی نخواهد داشت که واقعیت را بپوشاند.» اما آن گزاره «حتا به مدد کامپیوترها» دیگر درست نیست.... (دست‌کم در یک دهه اخیر) اهمیت جهان دوبعدی اینترنت بسیار بیشتر از جهان سه‌بُعدیِ ارتباطات انسانی (شده است). در دنیای دوبُعدیِ اینترنت، جمع‌های جدیدی شکل گرفته‌اند که در نور روز نمی‌توان آن‌ها را دید. قبایلی با جهان بینی‌های متفاوت، مدیون فریب‌ها و دغل‌کاری‌ها.
... از آن جا که در عصر اینترنت تک‌تک ما ناشر هستیم، تک‌تک ما مسئولیت شخصی درک عمومی از حقیقت را بر گردن داریم. اگر واقعاً به دنبال واقعیت‌ها هستیم، هرکدام‌مان می‌توانیم انقلابی کوچک در شیوه کار اینترنت پدید آوریم. اگر خودتان اخبار را راستی‌آزمایی کنید، دیگر اخبار کذب را برای دیگران ارسال نخواهید کرد. اگر پیرو خبرنگارانی باشید که دلیلی برای اعتماد به آن‌ها دارید، می‌توانید یافته‌های آن‌ها را به دیگران هم انتقال دهید...
وقت انتشار اکاذیب اذهان و روان کسی را که می‌آزاریم نمی‌بینیم، ولی معنایش این نیست که ذهن و روان کسی را نمی‌آزاریم. هنگام رانندگی شاید راننده خودرو مقابل را نبینیم، ولی می‌دانیم که نباید خودروی خودمان را به طرف خودروی او هدایت کنیم. (چون) می‌دانیم که آسیب دوسویه خواهد بود. به همین ترتیب، در مقابل آن‌چه دیگران روی صفحه کامپیوتر (یا گوشی) خود، از قول ما می‌خوانند نیز مسئولیت داریم.
اگر بتوانیم از اعمال خشونت علیه اذهان آن دیگرانِ نادیدنی در اینترنت اجتناب کنیم، دیگران هم همین کار را خواهند کرد. و شاید آن وقت جریان اطلاعات اینترنت، دیگر مثل حالا شبیه یک تصادف بزرگ خونین نباشد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment